Strony

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Dzieci. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Dzieci. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 25 października 2016

Sweterki

Dziękuję wszystkim za dobre słowo i gratulacje pod moim poprzednim wpisem. Przepraszam, że nie odpowiem każdemu z osobna - ale tak jakby cierpię na niedoczas potworny. Wiadomo czemu: winna jest pewna mała panienka :))

A skoro o panience - to dziś pokażę moje dziergadełka dla Matyldy. Szydełkowałam te sweterki w ciąży. Bez żadnego wzoru, bez doświadczenia, dlatego sweterki mają parę niedoskonałości. Dało się je jednak nosić. Piszę to w czasie przeszłym, gdyż Matyldziątko było uprzejme już z nich wyrosnąć :) Do sesji foto na modelce załapał się tylko jeden z nich.

Sweterek miał mieć jeszcze troczki. Ale się nie doczekał :)

Tu z kolej nie zebrałam się, żeby doszyć guziki...

Jedyny kompletny wyrób :)


sobota, 8 października 2016

Mały kocyk

Naobiecywałam, że pokażę moje następne dziergasie i...zamilkłam.
Co dzień obiecywałam sobie, że już jutro na pewno zrobię zdjęcia i wrzucę na bloga. A czas mijał.
Tym razem się udało. Będą zdjęcia - i od razu z małym bonusem pod postacią użytkowniczki.
Jednym słowem 21 września pojawiła się na świecie pewna mała dziewczynka. I na razie dzięki niej mój niedoczas zwiększył się potwornie :)
Na zdjęciach poniżej kocyk. Niewielki - ot, w sam raz dla noworodka, żeby opatulić w wózku czy w leżaczku.
Chevron od dawna łaził mi po głowie. Pomimo licznych schematów dostępnych w sieci, wcale nie tak łatwo było mi wyszydełkować coś co mnie zadowoliło. Ale w końcu udało się:)




piątek, 20 września 2013

Pokoje dziecięce

Kosmetyczne zmiany zaszły w pokojach moich chłopaków.
U najstarszego pojawiła się grafitowa narzuta na łóżko. Ściągnęłam zasłonki do prania i korzystając z gołego okna, wyciągnęłam z czeluści szafy zasłonkę, którą kiedyś wydębiłam od koleżanki (ach, cudny wzór) i upituliłam w coś na kształt rolety rzymskiej szpilkami.  Uznałam, że zanim zacznę brać się za większe szycie najpierw spytam się lokatora co sądzi o materiale - jakby nie było - w kwiaty w swoim pokoju.
Materiał został zaakceptowany - tak więc muszę się dokształcić w necie jak zrobić domowym sposobem roletę na okno :)
Powiesiłam też dwa obrazki - dzieła Wiktora - na ścianie koło łóżka.



W pokoju młodszych zamieniłam miejscami komodę z regałem. Ten ostatni stanął teraz koło biurka.
Również zawiesiłam na ścianie ramki z dziełami :)
Zwróćcie uwagęna helikopter w zielonej ramce - powstał przy współpracy dziecka nr 1 i nr 2: starszy wycinał, młodszy naklejał. Jest genialny, moim zdaniem! Zbiorę się kiedyś, zeskanuję i wydrukuję jako plakat w większym rozmiarze.
W tym pokoju prym, niestety wiodą zabawki, które są wszędzie. Nie do końca ten pokój mi się podoba - jest jakiś taki...nie dokończony. 





Dawno nic nie było z serii "a dzieci powiedziały":


Parę dni temu odgrzewam w piecu pizzerinki (takie małe pizze). Wykładam na duży talerz i ostrzegam:
- Jasiek, nie bierz jeszcze, trzeba poczekać, bo jest gorące!
Jasiek: a one nie mogą poczekać na moim talerzyku?

czwartek, 21 marca 2013

Kokkodak

Biały kurak bardzo spodobał się mojemu dziecku nr1 - co i rusz próbował go podkradać. Obiecałam, że zrobię drugiego. 
I zrobiłam: wyszedł większy, trochę koślawy i z braku odpowiedniej ilości białej włóczki - w kolorze blue.
Przedstawiam Kokkodaka (imię wybrał Wiktor):



Czerwona serweta z poprzedniego wpisu się robi - ale tradycyjnie zabrakło mi kordonka - na jedno okrążenie przed końcem... W dodatku nie mam banderolki z numerem koloru. i oczywiście nie pamiętam w którym sklepie netowym zakupiłam rzeczony kordonek: czeka mnie wycieczka do stacjonarnej pasmanterii z serwetą w dłoni i dobieranie "na żywo"



Dawno nie umieszczałam żadnych tekstów moich dzieci:


-Wiktorku, co to jest? Pytam się ja wskazując palcem na ścianę nad łóżkiem, na której długopisem wypisane są dwie literki WI. 
-No to ja napisałem... 
Teraz następuje długa tyrada matki na temat tego co wolno, czego nie wolno, konsekwencji, bla, bla ,bla. A potem górę bierze ciekawość: 
-Wiktorku, a dlaczego tylko dwie literki napisałeś? 
-Bo mi się długopis wypisał...


środa, 23 stycznia 2013

Wiktor powiedział


Dziecko nr 1
rozmawia przez telefon i na jednym wydechu, z szybkością karabinu opowiada:


AwieszbabciuwsobotędoCiebieprzyjedziemyipojutrzemambalprzebierancowibedemyszkąiterazmamtenkostiumnasobie



Mamo, czy ty możesz zacząć szykować mi kanapki do szkoły? Bo ja przed obiadem czuję się  z a g ł o d z o n y

(Żeby nie było, że jestem matka wyrodna. Dziecko w szkole ma również śniadania. Kanapki swego czasu szykowane wracały w stanie nietkniętym do domu, albowiem moje dziecko twierdziło, że nie miało czasu, żeby je zjeść)

sobota, 10 listopada 2012

Misiowi nie może być zimno

Nie pamiętam czy kiedykolwiek opowiadałam o Misiu Brum Brum.
Misio pojawił się jakieś osiem lat czy dziewięć lat temu jako słodki upominek pod choinkę od mojego - wtedy jeszcze nie męża. 
Gdy urodził się syn nr 1, miś został przekazany dziecku. Tu zdjęcie podglądowe - warto zapamiętać jak miś wyglądał jako Prawie-Nówka-Nieśmigana


Misio stał się ukochaną maskotką - był zabierany zawsze i wszędzie. Pojawił się już raz na blogu przy okazji wydziergania dla niego sweterka. 
Sweterek był uprzejmy się skończyć, a misiowi było coraz chłodniej - bo futerko już nie te.
Misio zyskał więc nową kapotę i czapę
Voila!

PS.sweterek to nie moja robota - został ściągnięty z innego misiowego nieszczęśnika, który aż tak bardzo go nie potrzebował)
PS1 nie patrzcie się na krzywo przyszyte guziki



poniedziałek, 16 lipca 2012

wyrafinowane słownictwo

Jadę z chłopakami autem, z tyłu trwa jakaś dyskusja pomiędzy dzieckiem nr 1 a dzieckiem nr 2. Jakoś nie mogą się dogadać, więc w końcu Jasiek nieco zirytowany mówi:
J: Wiktol, no skup się!
W: a co to znaczy "skup"?
J: to znaci, zie maś się skoncentlować!

Szczęka mi opadła do samej ziemi - pragnę przypomnieć, że Jasiek nie ma jeszcze czterech lat skończonych







A poza tym żyję - ale z racji wakacji i tego, że mam teraz na głowie całą trójkę, moja doba skurczyła się jeszcze bardziej ;)

sobota, 2 czerwca 2012

Czapki

Pamiętacie niedoszły kocyk, który zaczęłam robić szydełkiem tunezyjskim i w wyniku pomyłki przy nabieraniu oczek odszedł w niebyt? Robiłam jeszcze dwa podejścia do zrobienia kocyka  - ale ewidentnie ta włóczka nie chciała nim zostać. Więc została trzema czapkami. Czapki dla moich chłopaków - miałam wizje, że wszystkie będą miały jako aplikacje ptaszki, tylko w różnych kolorach - wizję popsuło mi dziecko nr 1 kategorycznie żądając na czapce lwa. Rany boskie - lew?? Jak się robi lwa?? Zaimprowizowałam i chyba wyszło sympatycznie. Czapki zostały przerobione podwójną nitką szydełkiem nr 4. Włóczka to Alize Diva Missisipi.
Na jakiś czas na blogu zapanuje cisza - ale nic złego się nie dzieje - po prostu wybieramy się na urlop. Trzymajcie kciuki, żeby nowe czapki nie musiały być w użyciu zbyt często ;)









I na zakończenie ku pamięci:



Dziecko nr 2 żegna się wychodząc z przedszkola ze swoim kolegą:
- Bye, bye, Tomek!



 

czwartek, 24 maja 2012

Jestem

Wygrzebałam się z czeluści netu, który znów mnie wciągnął. Zaczęło się jak zwykle - tu jeden blog - tu jakiś link - i utknęłam na dobre ;)
W czasie, gdy nie siedzę w sieci, nie zajmuję się dziećmi/mężem/domem, nie spię, nie jem - próbuję oczywiście coś działać szydełkowo - w szerokim tego słowa znaczeniu. 
Otóż bowiem, moi kochani,  od paru tygodni udzielam lekcji szydełkowania :) Zgłosiła się do mnie znajoma ze swoją koleżanką i tak oto raz w tygodniu spotykamy się u mnie w domu gdzie staram się tłumaczyć różnice pomiędzy słupkiem a słupkiem podwójnie nawijanym, popcornem a pikotką, uczę jak czytać schematy graficzne i ogólnie wprowadzam w zawiłości szydełka. Chwilami jest śmiesznie - bo jedna z dziewczyn jest leworęczna, druga robiąc słupki nawijała nitkę odwrotnie - i w efekcie prawa praca jej robótek wyglądała jak lewa (oj, trochę nam się trybiki przegrzały w głowie zanim odkryłyśmy w czym tkwi problem ;) ). Ale ogólnie jest miło i sympatycznie, bardzo lubię te cotygodniowe sesyjki.

Popełniłam też moją pierwszą w życiu torebkę - ze schematu znalezionego w sieci z jakiejś japońskiej książki (kocham japońskie schematy - i co z tego, że nie jestem w stanie przeczytać ichniejszych krzaczków - jak schematy graficznie mają rozrysowane idealnie). 
Torebki Wam jeszcze nie pokażę w całości - wymaga wykończenia i poprawek. Nie jestem pewna czy nie powinnam jej dziergać mniejszym szydełkiem - jest dość wiotka. Dojrzewam, żeby dorobić do niej podszewkę (oj, oj - maszynę do szycia posiadam - ale mam obawy czy podszewka mnie nie pokona). Pokażę Wam na razie główną ozdobę torebki: kwiatek/broszkę:



A na zakończenie tekst sprzed paru dni mojego dziecięcia nr 2:

Nie, mamo, nie chcę iść na plac zabaw. Chcę juś wrócić do domu, bo mam gorąćkę. I zapalenie głowy. Zapalenie mam od gadania. Twojego, Wiktola i Simona.




środa, 9 maja 2012

Głodny gad

Rany - nie spodziewałam się tylu sympatycznych komentarzy - dzięki wielkie!

tym razem będzie wpis bez zdjęć - za to z tekstami dzieciaków "ku pamięci"


Wiktor: wiesz, mamo, ja to jestem gadem.
Ja: ?? Czemu gadem??
W: Bo dużo gadam.




Przedwczoraj dzieci nr 1 i 2 zamiast jeść normalnie kolację rozkokosiły się: próbowały się smarować nawzajem masłem, rzucać chlebem i takie tam. Ostrzegłam parę razy, a potem groźbę spełniłam: znaczy wyprosiłam od stołu i kazałam iść do łóżek.
Oczywiście chłopcy włączyli z miejsca syreny niczym zawodowe płaczki i poleźli z rykiem do pokoju.
Siedzę z mężem w kuchni i słuchamy:
Jasio: Yyyyyyyyyy
Wiktor: przestań płakać Jasio, bo nas nigdy stąd nie wypuszczą!
Jasio: Yyyyyy
Wiktor: I nie będziemy mogli się bawić, ani chodzić i nie dostaniemy ani jeść ani pić i umrzemy z głodu!
Jaasio: noo - ja już umieram!


Ugotowaliśmy się ze śmiechu - nie mogliśmy pozwolić na tak tragiczny koniec - chłopcy stanęli na wysokości zadania i kolację zjedli ;)

wtorek, 17 kwietnia 2012

Prezencik

Jasio siedzi na sedesie i robi kupę. Za chwilę woła T., żeby pomógł w wytarciu pupy. T. wchodzi i widzi jeszcze trochę "urobku" w nocniku.
T:a co to za placuszek w nocniku?
J (z miłością w głosie): to dla ciebie, tatusiu!



sobota, 31 marca 2012

Weekendowo

Dziecko nr 3 miało wczoraj fazę na wchodzenie na krzesła i spadanie z nich w takim tempie, że nie zawsze zdążyłam złapać. I oto efekt bliskiego spotkania z parapetem:


Pojechałam dziś z Jasiem do Ikei kupić mu do biurka krzesło i lampkę. Miałam wizję takiego samego krzesła jak ma Wiktor - a tu zonk. Krzesła nie ma. I nie wiadomo dlaczego nie ma i kiedy będzie - dostawy tego produkty wstrzymane do końca kwietnia. Pozwoliłam Jasiowi wybrać inne:



Krzesła są zupełnie inne - ale wyszłam z założenie, że kiedyś chłopaki dorobią się oddzielnych pokoi i nie będzie to już miało znaczenia ;)

Wczoraj spędziłam upiorny wieczór chowając i obcinając niteczki w 32 bratkach w serwecie. Nie lubię, nie lubię, nie lubię. Jeszcze muszę wydumać jak serwetę zakończyć.






sobota, 3 marca 2012

Zabawy ciąg dalszy

Wciągnęłam się. Powstały jeszcze dwie podkładki w kolorze pink, oraz cztery totalnie odlotowo kolorowe:



Tak się zakręciłam wiosennie, że zaczęłam robić wiosenne porządki w mieszkaniu: wyciągnęłam zieloną pościel w kwiatki, pochowałam ostatnie zimowe dekoracje, na stole pojawił się obrusik w tulipany. Wiktora i Jasia również wciągnęłam w przywoływanie wiosny - i tak powstały wiosenne obrazki: u góry dzieło Jasia, na dole - Wiktora



sobota, 25 lutego 2012

Chłopczyk a dziewczynka ;)

Moje dziecko nr 2 obserwuje rano jak się ubieram. Nagle z przejęciem woła:
- Mamo! Jakie ty masz wielkie cycki!! Po co ci takie cycki??
Cóż - zagotowałam się ze śmiechu - ale na poważnie tłumaczę synkowi, że duże dziewczynki mają takie piersi.
Jasio duma, duma, trybiki mu pod czółkiem pracują, nagle ajdija rozjaśnia mu twarz i rzecze:
- Mamo, a zdejmij majtki i pokaż mi pupę, chcę zobaczyć czy też masz siusiaka.  Bo ja mam - widzisz?
I tu moje dziecię - sruuu piżamka w dół i prezentuje swoje klejnociki :)
Wytłumaczyłam, że dziewczynki nie mają siusiaków, tylko chłopcy. Taka odpowiedź go zadowoliła i obeszło się bez prezentacji :))

piątek, 24 lutego 2012

Urodziny

Ekhm, dziś kończę kasjhdjkshfdzieści dkhkjedry lata. No, dobra - bez krygowania: 34.
Właśnie próbuję robić tort, zrzucać i zmniejszać zdjęcia z kart pamięci, ogarniać mieszkanie, robić obiad. Z katarem, bolącym gardłem i dwójką dzieci w chałupie, bo dziecko nr 2 zostało w domu ze względu na kaszel.
Spoko - jak tu na przykład takiego nie kochać?




PS2. Na szydełku też dłubię (oprócz przyszłego kocyka), ale na razie nie mogę powiedzieć co to. Niespodzianka.
Z szydełkowych rzeczy - w ramach prezentu urodzinowego od teściowej zamówiłam na e- dziewiarce komplet szydełek tunezyjskich - już nie mogę się doczekać przesyłki!

środa, 22 lutego 2012

Też tak macie?

Wchodzę na czyjegoś bloga. Czasem przy pomocy googla, czasem koleżanka podrzuci linka, czasem znajdę klikając na zdjęcie w serwisie pinterest. Oglądam, przeglądam, patrzę na linki do następnych blogów umieszczonych przez właściciela. Klikam. Ooo jaki fajny! Ale ładne rzeczy! I robi mi się milion zakładek. Do obejrzenia na później. Część udaje mi się wrzucać do ulubionych. Część obiecuję sobie przejrzeć i linki dorzucić na swojego bloga. Z reguły mi się nie udaje. Za dużo tego, za dużo osób robiących śliczne rękodzieła.


Pogoda pod psem, ja dla odmiany znów kicham i mam pożar w gardle :(.  Od grudnia płynnie przechodzę z jednej infekcji w drugą. Dwa dni temu dostałam od laryngologa receptę na szczepionkę uodparniającą. Tylko, żeby zacząć to cudo łykać - muszę być w miarę zdrowa :]

Pozdrawiam innych kichających, smarkających i kaszlących.

Na koniec trochę mojego Jaska:

Wczoraj mąż opowiadał bajeczki na dobranoc. Bajeczka się skończyła - buzi - buzi, przykrycie kołderką, dobranoc.
- Taaaaatooo! Taaaatuuusiuuuu!
- Tak?
- A opowieś mi jeście bajećkę?
- Ale już opowiedziałem, teraz pora spać.
- Ale jeście bziusiek nie słysiał! Opowieś bziuśkowi?

poniedziałek, 6 lutego 2012

Różne takie


Dalej w szoku jestem, że tyle osób zaczęło do mnie zaglądać - dziękuję za wszystkie komentarze i komplementy :)



Szanowną Jubilatkę udało mi się sfotografować w chuście - ze względu na przeciągi, myślę, że chusta będzie w użyciu:)






Zaczęłam robić skarpetę na szydełku. Właściwie to jedną już zrobiłam - ale nie jestem zadowolona z efektu - teraz próbuję zamiast słupkami dziergać półsłupkami.
Doszłam do etapu, że robótka może skończyć jako skarpeta albo...rękawiczka z jednym palcem. Myślę, że jednak zostanę przy skarpetach - jak będę miała się czym chwalić - to się pochwalę :)


I na zakończenie złote myśli moich dzieciaków:

Wiktor podczas wizyty u babci dorwał się do cukierków. Ponieważ zjadł ich zdecydowanie za dużo - cukierki zostały schowane, Wiktorowi udało się kilka schować do kieszeni - ale poinformował wszystkich, że to są cukierki na drogę do Warszawy.
Nie minęło pół godziny, gdy moja mama zastaje Wiktora coś ciućkającego i słyszę dialog:
- Wiktor! Przecież mówiłam, że już nie możesz brać cukierków!
- Tak, babciu, ale to są cukierki z mojej kieszeni
- Ale przecież mówiłeś, że to są na drogę do domu?
- Tak, ale nie mogłem się doczekać...





Wracamy już do domu, Jasio z tyłu plecie jakieś dyrdymałki i T. żartobliwie mówi:
- oj, ty pleciugo!
Jasio się naburmusza, bo nie lubi jak ktoś go w jakikolwiek sposób nazywa inaczej niż Jasio i oświadcza:
- Nie jestem pleciuga! Jestem Jasio! I kto się przezywa sam się tak nazywa, wiesz? Wiktor mi powiedział.
- A ty przezywasz Wiktora, Jasiek?
- Tak!
- I jak go przezywasz?
- Mówię, ze jest głupek i śmierdziuszek.
- A Wiktor?
- A Wiktor mówi na mnie turboświnia


(bardzo jestem ciekawa co będzie jak Szymon zacznie mówić :))


piątek, 20 stycznia 2012

Minka

Tibor rozbiera Jasia w szatni w przedszkolu i widzi, że ten ma ma buzię zaciśniętą, czółko zmarszczone wygląda jakby coś mocno nie halo było.
-Jasiu, coś się stało? Boli cię coś?
- Nie
- Ale na pewno wszystko w porządku - masz taką minkę, jakby coś się stało?
- Bo ja po prostu mam taką minkę

sobota, 7 stycznia 2012

Kurczak

Mąż wraca z dzieckiem nr 2 z basenu. Żeby przyspieszyć powrót wziął go na barana.
Mąż (stękając): Jasiek, ile ty ważysz, chłopie?
Jaś: wsistko!
Mąż: Skurczę się od noszenie ciebie!
Jaś: I zostanieś kurciakiem?

poniedziałek, 2 stycznia 2012

Czapki chłopaków po raz kolejny

Przy okazji noworocznego spaceru porobiłam parę zdjęć chłopakom w ich czapkach i szalikach. Niestety coraz bardziej widać, że czapka dla Jasia wyszła mi za luźna




LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...