Dalej w szoku jestem, że tyle osób zaczęło do mnie zaglądać - dziękuję za wszystkie komentarze i komplementy :)
Szanowną Jubilatkę udało mi się sfotografować w chuście - ze względu na przeciągi, myślę, że chusta będzie w użyciu:)
Zaczęłam robić skarpetę na szydełku. Właściwie to jedną już zrobiłam - ale nie jestem zadowolona z efektu - teraz próbuję zamiast słupkami dziergać półsłupkami.
Doszłam do etapu, że robótka może skończyć jako skarpeta albo...rękawiczka z jednym palcem. Myślę, że jednak zostanę przy skarpetach - jak będę miała się czym chwalić - to się pochwalę :)
I na zakończenie złote myśli moich dzieciaków:
Wiktor podczas wizyty u babci dorwał się do cukierków. Ponieważ zjadł ich zdecydowanie za dużo - cukierki zostały schowane, Wiktorowi udało się kilka schować do kieszeni - ale poinformował wszystkich, że to są cukierki na drogę do Warszawy.
Nie minęło pół godziny, gdy moja mama zastaje Wiktora coś ciućkającego i słyszę dialog:
- Wiktor! Przecież mówiłam, że już nie możesz brać cukierków!
- Tak, babciu, ale to są cukierki z mojej kieszeni
- Ale przecież mówiłeś, że to są na drogę do domu?
- Tak, ale nie mogłem się doczekać...
Wracamy już do domu, Jasio z tyłu plecie jakieś dyrdymałki i T. żartobliwie mówi:
- oj, ty pleciugo!
Jasio się naburmusza, bo nie lubi jak ktoś go w jakikolwiek sposób nazywa inaczej niż Jasio i oświadcza:
- Nie jestem pleciuga! Jestem Jasio! I kto się przezywa sam się tak nazywa, wiesz? Wiktor mi powiedział.
- A ty przezywasz Wiktora, Jasiek?
- Tak!
- I jak go przezywasz?
- Mówię, ze jest głupek i śmierdziuszek.
- A Wiktor?
- A Wiktor mówi na mnie turboświnia
(bardzo jestem ciekawa co będzie jak Szymon zacznie mówić :))