Nie dla mnie. W prezencie dla koleżanki, która lada dzień zostanie mamą po raz trzeci.
Kocyk zaczęłam dziergać dawno temu, potem nastąpiła nieoczekiwana przerwa, bo sama poszłam rodzić;). Udało mi się jednak robótkę ukończyć w porę. Lada dzień zacznie służyć nowemu obywatelowi :)
Strony
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kocyk dziecięcy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kocyk dziecięcy. Pokaż wszystkie posty
środa, 2 listopada 2016
sobota, 8 października 2016
Mały kocyk
Naobiecywałam, że pokażę moje następne dziergasie i...zamilkłam.
Co dzień obiecywałam sobie, że już jutro na pewno zrobię zdjęcia i wrzucę na bloga. A czas mijał.
Tym razem się udało. Będą zdjęcia - i od razu z małym bonusem pod postacią użytkowniczki.
Jednym słowem 21 września pojawiła się na świecie pewna mała dziewczynka. I na razie dzięki niej mój niedoczas zwiększył się potwornie :)
Na zdjęciach poniżej kocyk. Niewielki - ot, w sam raz dla noworodka, żeby opatulić w wózku czy w leżaczku.
Chevron od dawna łaził mi po głowie. Pomimo licznych schematów dostępnych w sieci, wcale nie tak łatwo było mi wyszydełkować coś co mnie zadowoliło. Ale w końcu udało się:)
Co dzień obiecywałam sobie, że już jutro na pewno zrobię zdjęcia i wrzucę na bloga. A czas mijał.
Tym razem się udało. Będą zdjęcia - i od razu z małym bonusem pod postacią użytkowniczki.
Jednym słowem 21 września pojawiła się na świecie pewna mała dziewczynka. I na razie dzięki niej mój niedoczas zwiększył się potwornie :)
Na zdjęciach poniżej kocyk. Niewielki - ot, w sam raz dla noworodka, żeby opatulić w wózku czy w leżaczku.
Chevron od dawna łaził mi po głowie. Pomimo licznych schematów dostępnych w sieci, wcale nie tak łatwo było mi wyszydełkować coś co mnie zadowoliło. Ale w końcu udało się:)
środa, 22 czerwca 2016
Kocyk - tym razem dla mnie :)
Rozkładając na podłodze kolejny wyszydełkowany kwadrat i stwierdzając, że dalej planowany kocyk wychodzi za mały, zastanwiałam się co u licha mnie podkusiło, żeby bawić się w ten wzór ;)
Wzór został przeze mnie opracowany drogą prób i błędów. Po zszyciu wszystkiego i tak stwierdziłam, że mogłam te kwadraty wydziergać jednak ciut inaczej.
Wymyśliłam sobie african flowers. Ale te jak wiadomo są standardowo wpisane w sześciokąt. A ja chciałam kwadraty. Więc dumałam, dziergałam, prułam, dziergałam kolejny raz podglądając różne zdjęcia w sieci, znów prułam :) Wreszcie chyba za trzecim razem uzyskałam kwadrat, który mnie usatysfakcjonował (po zszyciu wszystkich części doszłam jednak do wniosku, że mogłabym wydziergać je ciut inaczej, bo kwadraty mają lekką tendencję do uwypuklania się).
A potem układałam kolejne elementy na podłodze, krzycząc z lekka na dzieci, żeby mi uważały i mojej misternej układanki nie popsuły
W końcu jednak udało się. Jest. I czeka na wyklucie się użytkowniczki. Mam nadzieję, że użytkowniczka nie zmieni płci, bo na kocyku pojawił się róż :)
Cierpliwości wystarczyło mi na wydzierganie rozmiaru 82x103. Włóczka to Baby Cotton firmy Gazzal (60% bawełna, 40% akryl), szydełko nr 3.
sobota, 11 czerwca 2016
Melduję się :)
Z niejakim zdziwieniem zarejestrowałam ostatnią datę wpisu. To naprawdę był luty??
Głowy nie miałam do szydełka zupełnie. Od lutego do połowy kwietnia trwała u mnie w domu wielka rozpierducha zwana remontem. To był czas życia na pudłach, wśród hałasu, syfu, pyłu, kurzu, z ekipą remontową przez większość dnia. W dodatku ekipą lubiącą disco polo...
Pewnie powinnam zrobić jakieś fotostory w odcinkach - tak jak kiedyś przy remoncie łazienki w starym mieszkaniu. Muszę się zebrać. Inna sprawa, że jedynymi tak do końca wykończonymi pomieszczeniami są w tej chwili łazienki. Reszta pomieszczeń,choć jaśnieje nowością i bielą (jeszcze), kłuje również w oczy brakiem niektórych mebli, pudłami i paroma prowizorkami. Jeszcze sporo wody w Wiśle upłynie zanim wszystko zostanie wykończone tip top.
Potem trwał trudny powrót do rzeczywistości. Sprzątanie, ogarnianie, rozpakowywanie miliona pudeł. Po tym całym maratonie remontowym, wybieraniu kafelków, lamp, kupowaniu umywalek, sedesów, na samą myśl o szydełku robiło mi się słabo. Dłuuugo trwało zanim zebrałam się w sobie i ogarnęłam na tyle, żeby w ogóle zrobić porządki w moich robótkowych bambetlach. Jeszcze dłużej, zanim wzięłam szydełko w dłoń i zaczęłam coś dziergać. Właściwie zmobilizowała mnie jedna pani, dla której miałam stworzyć kilka poduszek. Z panią jednak absolutnie nie znalazłyśmy wspólnego języka, nie byłyśmy w stanie porozumieć się zupełnie. Wycofałam się z tej robótki - ale dzięki zaczęciu czegokolwiek, z powrotem nabrałam chęci do dłubania. Bo to szydełkowanie jest jednak fajne :)
W tej chwili mam rozpoczęte dwie poduszki (właściwie są same przody z pierdyliardem nitek do pochowania). Oraz kocyk dziecięcy. Kocyk - uwaga, uwaga - robię dla siebie :) Albo raczej dla potomaka, co mi siedzi w brzuchu i na razie zapowiada się na dziewczynkę :) To będzie niesamowita odmiana po trzech chłopakach. I niezła rewolucja w naszym życiu :)
Przyszły kocyk:
Głowy nie miałam do szydełka zupełnie. Od lutego do połowy kwietnia trwała u mnie w domu wielka rozpierducha zwana remontem. To był czas życia na pudłach, wśród hałasu, syfu, pyłu, kurzu, z ekipą remontową przez większość dnia. W dodatku ekipą lubiącą disco polo...
Pewnie powinnam zrobić jakieś fotostory w odcinkach - tak jak kiedyś przy remoncie łazienki w starym mieszkaniu. Muszę się zebrać. Inna sprawa, że jedynymi tak do końca wykończonymi pomieszczeniami są w tej chwili łazienki. Reszta pomieszczeń,choć jaśnieje nowością i bielą (jeszcze), kłuje również w oczy brakiem niektórych mebli, pudłami i paroma prowizorkami. Jeszcze sporo wody w Wiśle upłynie zanim wszystko zostanie wykończone tip top.
Potem trwał trudny powrót do rzeczywistości. Sprzątanie, ogarnianie, rozpakowywanie miliona pudeł. Po tym całym maratonie remontowym, wybieraniu kafelków, lamp, kupowaniu umywalek, sedesów, na samą myśl o szydełku robiło mi się słabo. Dłuuugo trwało zanim zebrałam się w sobie i ogarnęłam na tyle, żeby w ogóle zrobić porządki w moich robótkowych bambetlach. Jeszcze dłużej, zanim wzięłam szydełko w dłoń i zaczęłam coś dziergać. Właściwie zmobilizowała mnie jedna pani, dla której miałam stworzyć kilka poduszek. Z panią jednak absolutnie nie znalazłyśmy wspólnego języka, nie byłyśmy w stanie porozumieć się zupełnie. Wycofałam się z tej robótki - ale dzięki zaczęciu czegokolwiek, z powrotem nabrałam chęci do dłubania. Bo to szydełkowanie jest jednak fajne :)
W tej chwili mam rozpoczęte dwie poduszki (właściwie są same przody z pierdyliardem nitek do pochowania). Oraz kocyk dziecięcy. Kocyk - uwaga, uwaga - robię dla siebie :) Albo raczej dla potomaka, co mi siedzi w brzuchu i na razie zapowiada się na dziewczynkę :) To będzie niesamowita odmiana po trzech chłopakach. I niezła rewolucja w naszym życiu :)
Przyszły kocyk:
Przyszłe poduszki :)
środa, 1 lipca 2015
Kocyk w kwadraty
Ponad miesiąc milczenia. Zabawa 12 czapek leży i kwiczy.
Niestety nie da rady chodzić do pracy, zajmować się dziećmi, biegać, trenować (a ostatnio na tapecie był Bieg Rzeźnika - co mi z tego wyszło można poczytać TU) i szydełkować. Więc szydełko leży i trochę kwiczy.
Udało mi się zrobić kocyk dziecięcy, tym razem w kwadraty. Kocyk miał być prezentem dla pewnego młodzieńca - mam nadzieje, że jemu i rodzicom przypadnie do gustu :)
Niestety nie da rady chodzić do pracy, zajmować się dziećmi, biegać, trenować (a ostatnio na tapecie był Bieg Rzeźnika - co mi z tego wyszło można poczytać TU) i szydełkować. Więc szydełko leży i trochę kwiczy.
Udało mi się zrobić kocyk dziecięcy, tym razem w kwadraty. Kocyk miał być prezentem dla pewnego młodzieńca - mam nadzieje, że jemu i rodzicom przypadnie do gustu :)
niedziela, 10 maja 2015
Kocyk
Miał być z różem, bo dla dziewczynki. W kwestii doboru kolorów i wzoru zamawiająca pozostawiła mi swobodę. Wybrałam dość elektryzujące, radosne kolory i wzór entrelac szydełkiem tunezyjskim - już kiedyś dziergałam kocyk tym wzorem.
Miała być lekka, łatwa i przyjemna robótka. Ale jakieś licho postanowiło trochę mi to dzierganie urozmaicić :)
Zaczęło się od tego, że skończyła mi się różowa włóczka. Och - co za problem. Szczęsliwie pamiętałam co to był za kolor, więc zamówiłam brakujący motek.
Przyszła paczka, otwieram i ZONK. Odcień różni się od tego, z którego wydziergałam już z połoę kocyka...Nie jakoś drastycznie, ale jednak w sposób widoczny. Gdyby to był kocyk dla mnie - to bym machnęła ręką. Ale kocyk na zamówienie.
Cóż - przekręciłam robótkę - szerokość stała się długością i zaczęłam wielką improwizację :)
Pierwsza próba zakończyła się klęską, gdyż wymyślony przeze mnie wzór jakoś nie składał mi się na rogach. No, brzydko wyglądał.
Prucie.
Druga próba widoczna na zdjęciu poniżej. Rozkładam kocyk i widzę, że coś źle wyliczyłam i robótka paskudnie się ściąga i marszczy. Żadne naciąganie i blokowanie tego nie naprawi. No, źle jest i koniec.
Prucie.
Próba nr 3 była prawie udana, gdyby nie to, że za późno, zdecydowanie za późno spostrzegłam, że na samych rogach przerobiłam jednego koloru za dużo o jeden rządek.
Prucie.
Próba nr 4. tym razem doprowadzona do końca i wyglądająca w sposób akceptowalny dla mnie.
Muszę chwilowo odpocząć od szydełka ;)
Miała być lekka, łatwa i przyjemna robótka. Ale jakieś licho postanowiło trochę mi to dzierganie urozmaicić :)
Zaczęło się od tego, że skończyła mi się różowa włóczka. Och - co za problem. Szczęsliwie pamiętałam co to był za kolor, więc zamówiłam brakujący motek.
Przyszła paczka, otwieram i ZONK. Odcień różni się od tego, z którego wydziergałam już z połoę kocyka...Nie jakoś drastycznie, ale jednak w sposób widoczny. Gdyby to był kocyk dla mnie - to bym machnęła ręką. Ale kocyk na zamówienie.
Cóż - przekręciłam robótkę - szerokość stała się długością i zaczęłam wielką improwizację :)
Pierwsza próba zakończyła się klęską, gdyż wymyślony przeze mnie wzór jakoś nie składał mi się na rogach. No, brzydko wyglądał.
Prucie.
Druga próba widoczna na zdjęciu poniżej. Rozkładam kocyk i widzę, że coś źle wyliczyłam i robótka paskudnie się ściąga i marszczy. Żadne naciąganie i blokowanie tego nie naprawi. No, źle jest i koniec.
Prucie.
Próba nr 3 była prawie udana, gdyby nie to, że za późno, zdecydowanie za późno spostrzegłam, że na samych rogach przerobiłam jednego koloru za dużo o jeden rządek.
Prucie.
Próba nr 4. tym razem doprowadzona do końca i wyglądająca w sposób akceptowalny dla mnie.
czwartek, 11 grudnia 2014
Kocyk
Dawno nie robiłam żadnego dziecięcego kocyka. Kocyk zamówiła znajoma, na prezent. Trochę problematyczne było znalezienie odpowiedniej włóczki - bo o tej porze roku sklepy raczej oferują pełen wybór wełny, niż bawełnianych włóczek, ale w końcu udało się trafić z kolorystyką.
Wzór miał być taki jak w niebieskim i brązowym kocyku. No i PRAWIE mi wyszło. Czemu prawie? bo pomimo wyliczeń w trakcie zorientowałam się, że kocyk wychodzi mi ciut za szeroki. I przy takiej szerokości to włoczki nie starczy mi na bank. A czasu nie było już, żeby domawiać (czas tak mnie gonił, że dziergałam nawet w tramwaju jadąc do pracy).
Co więc zrobiłam? Szerokość stała się długością:) Dorobiłam z obu stron fajne szydełkowe kwiatki wg wzoru znalezionego na Pinterest (znacie ten serwis? Potworny złodziej czasu :)), dookoła różowo- fioletowa bordiura.
Myślę, że wyszedł fajnie.
Włóczka Alize Cotton Gold, prawie 6 motków, szydełko nr 3.
Oprócz tego wydziergałam trzy czapki - jedna dla kolegi z pracy, jedną noszę ja i jedną eksperymentalną - połączyłam obręcz dziewiarską z szydełkiem tunezyjskim. Ale kurka, nie mam kiedy ich sfotografować...
Wzór miał być taki jak w niebieskim i brązowym kocyku. No i PRAWIE mi wyszło. Czemu prawie? bo pomimo wyliczeń w trakcie zorientowałam się, że kocyk wychodzi mi ciut za szeroki. I przy takiej szerokości to włoczki nie starczy mi na bank. A czasu nie było już, żeby domawiać (czas tak mnie gonił, że dziergałam nawet w tramwaju jadąc do pracy).
Co więc zrobiłam? Szerokość stała się długością:) Dorobiłam z obu stron fajne szydełkowe kwiatki wg wzoru znalezionego na Pinterest (znacie ten serwis? Potworny złodziej czasu :)), dookoła różowo- fioletowa bordiura.
Myślę, że wyszedł fajnie.
Włóczka Alize Cotton Gold, prawie 6 motków, szydełko nr 3.
Oprócz tego wydziergałam trzy czapki - jedna dla kolegi z pracy, jedną noszę ja i jedną eksperymentalną - połączyłam obręcz dziewiarską z szydełkiem tunezyjskim. Ale kurka, nie mam kiedy ich sfotografować...
sobota, 29 czerwca 2013
Jeszcze o mieszkaniu i kocyk
Przedwczoraj przyjechały zamówione drzwi i ościeżnice. Już w myślach cieszyłam się, że wreszcie, po miesiącu oczekiwania doczekałam się. I wreszcie będzie można korzystać z łazienki wcześniej zamknąwszy drzwi.
Ha!
Wczoraj przyszłą ekipa montażowa, obejrzała otwory drzwiowe, dokonała dokładnych pomiarów i orzekła, że nie jest wstanie zamontować drzwi. Albowiem zamówione ościeżnice mają zbyt mały zakres regulacji. W dodatku otwory drzwiowe są za duże i oni najpierw i tak muszą je zmniejszyć płytami k-g.
Ech...
Pomiarów dokonywał fachowiec od łazienki. Na tej podstawie my złożyliśmy zamówienie na drzwi. Na jego usprawiedliwienie mogę napisać, że wtedy tylko jedne drzwi z ościeżnicą były usunięte, łazienkowe. Reszta pomieszczeń była jeszcze ze starymi drzwiami, więc pomiary były mniej dokładne. A pewnie gościu nie przypuszczał, że pod ościeżnicami są wszędzie takie cuda- wianki. Przede wszystkim podwykonawca dewelopera nie zmniejszył otworów drzwiowych tylko drzwi zamontował w to co było. A że otwory były sporo większe od ościeżnic to naciepał pianki montażowej ile wlezie. A wlazło tak na 8-9 cm z każdej strony. Oprócz góry. U góry nad ościeżnicą nie było nic, powietrze. Szkoda, że nie robiłam zdjęć jak mąż wymontowywał to wszystko.
Generalnie zaczęłam rozumieć czemu przez ostatnie 6 lat nie udało nam się zamknąć normalnie żadnych drzwi. Ościeżnice zamontowane na oko, z taką ilością pianki nie mogły nigdzie trzymać wymiarów.
Jeśli ktoś z Was zamierza kupić nowe mieszkanie, za żadne skarby świata nie gódźcie się na wykańczanie przez dewelopera.
Ościeżnice poszły do wymiany na pasujące. Tak więc przed nami następne 4 tygodnie czekania.
Skończyłam kocyk, dziś, prawie że jeszcze ciepły poszedł w świat.
Ha!
Wczoraj przyszłą ekipa montażowa, obejrzała otwory drzwiowe, dokonała dokładnych pomiarów i orzekła, że nie jest wstanie zamontować drzwi. Albowiem zamówione ościeżnice mają zbyt mały zakres regulacji. W dodatku otwory drzwiowe są za duże i oni najpierw i tak muszą je zmniejszyć płytami k-g.
Ech...
Pomiarów dokonywał fachowiec od łazienki. Na tej podstawie my złożyliśmy zamówienie na drzwi. Na jego usprawiedliwienie mogę napisać, że wtedy tylko jedne drzwi z ościeżnicą były usunięte, łazienkowe. Reszta pomieszczeń była jeszcze ze starymi drzwiami, więc pomiary były mniej dokładne. A pewnie gościu nie przypuszczał, że pod ościeżnicami są wszędzie takie cuda- wianki. Przede wszystkim podwykonawca dewelopera nie zmniejszył otworów drzwiowych tylko drzwi zamontował w to co było. A że otwory były sporo większe od ościeżnic to naciepał pianki montażowej ile wlezie. A wlazło tak na 8-9 cm z każdej strony. Oprócz góry. U góry nad ościeżnicą nie było nic, powietrze. Szkoda, że nie robiłam zdjęć jak mąż wymontowywał to wszystko.
Generalnie zaczęłam rozumieć czemu przez ostatnie 6 lat nie udało nam się zamknąć normalnie żadnych drzwi. Ościeżnice zamontowane na oko, z taką ilością pianki nie mogły nigdzie trzymać wymiarów.
Jeśli ktoś z Was zamierza kupić nowe mieszkanie, za żadne skarby świata nie gódźcie się na wykańczanie przez dewelopera.
Ościeżnice poszły do wymiany na pasujące. Tak więc przed nami następne 4 tygodnie czekania.
Skończyłam kocyk, dziś, prawie że jeszcze ciepły poszedł w świat.
czwartek, 20 czerwca 2013
Trochę o mieszkaniu, trochę o szydełku
Pomimo rad, żeby pójść w przedpokoju w zieleń, uczyniłam próbę przemalowani go na niebiesko (trochę zainspirował mnie dodatek do najnowszych "Czterech Kątów" i zdjęcia przedpokoju po małej metamorfozie). Chciałam zacząć od ściany z rowerami. Przecież puszka z farbą w ślicznym kolorze blue, którą była malowana kuchnia była, szczęśliwie większość rowerów akurat była na balkonie, ten jeden wiszący zdołałam sama zdjąć z haka..
Naszykowałam się - powyciągałam wałek, folię, kuwetę, wyczyściłam ścianę, odkurzyłam, otwieram puszkę...
I gucio.
Puszka została zaraz po malowaniu w zeszłym roku została "na chwilę" wyniesiona na balkon i tam już została, niestety. W środku zastałam coś o konsystencji gumy, ewidentnie w stanie stałym, w kolorze zbliżonym do niebieskiego.
I tak moje malowanie skończyło się zanim się zaczęło ;)
A żeby było pod kolor - skończyły się moje dylematy co tu wykombinować, żeby turkusowy podajnik na mydło nie zjeżdżał z umywalki. Parę dni temu wykonał o jeden zjazd za dużo:
Do łazienki powrócił stary podajnik - ten z brudem nie do wydostania. Za to stoi stabilnie i nie zamierza uciekać z łazienki;)
A teraz - uwaga, uwaga!
Ta dam!
Jak widać - znów szydełko zawitało w mojej dłoni. Robi się kocyk, na zamówienie. Wzór taki jak przy kocyku turkusowym - tutaj będzie w wersji beżowo- brązowej.
Wkurzyłam się też na swoją niedoszłą tunikę. Przekopałam większość moich pisemek robótkowych w poszukiwaniu tego cholernego wzoru. Nie znalazłam. Więc zaczęłam robić coś innego z zamiarem dotrwania do końca zanim zapomnę co robiłam ;) Niestety wszystko mi stoi okoniem - a to ozdobny dół, który zaczęłam robić z innej włoczki musiałam przerabiać, bo mi koloru zabrakło. Teraz odkryłam, że bluzka wychodzi mi jednak za szeroka - więc znów czeka mnie prucie. Ale to za moment. Na razie kocyk - bo termin jest dość napięty.
wtorek, 16 października 2012
Entrelac
Cóż - skończyłam kocyk ;)
Miałam sporo wątpliwości co do kolorystyki - ale przyznam, że całość prezentuje się nieźle, bardzo energetycznie.
Wzór miał być ciut inny - kolory miały się pojawiać w takiej samej kolejności, ale raz zapomniałam dodać zieleni, co zauważyłam parę rzędów później. Ponieważ pruć baardzo mi się nie chciało - wzór został zmodyfikowany.
Kocyk ma około 101x73 cm, poszło na niego 400 g włóczki.
Miałam sporo wątpliwości co do kolorystyki - ale przyznam, że całość prezentuje się nieźle, bardzo energetycznie.
Wzór miał być ciut inny - kolory miały się pojawiać w takiej samej kolejności, ale raz zapomniałam dodać zieleni, co zauważyłam parę rzędów później. Ponieważ pruć baardzo mi się nie chciało - wzór został zmodyfikowany.
Kocyk ma około 101x73 cm, poszło na niego 400 g włóczki.
wtorek, 9 października 2012
Nowe :)
Nie wiem jak inne osoby dziergające na szydełku lub drutach, ale ja mam w głowie kupę wzorów zobaczonych gdzieś w sieci, zaznaczonych w książkach - do spróbowania/nauczenia się/przetestowania.
W końcu postanowiłam zacząć odhaczać pozycje na mojej liście.
Na pierwszy ogień poszedł śliczny, eteryczny wzór układający się w kwiatki. Najpierw mignął mi gdzieś w necie, potem smaka narobiła Olo swoim szaliczkiem.
Moja wersja jest z włóczki bambusowej alize - szaliczek nie jest idealny, bo popełniłam jeden błąd ale... nie będę się do niego przyznawać ;)
Znacie technikę entrelac? Najbardziej spektakularnie wygląda robiona na drutach, ale w podobny sposób można dziergać na szydełku tunezyjskim. To zaczątki kocyka:
Jak widać trochę poszalałam z kolorami, nie jestem pewna czy nie za bardzo;)
czwartek, 10 maja 2012
Tunezyjsko
Od jakiegoś czasu łażę dookoła szydełka tunezyjskiego. Mam nawet zakupiony hiper duper zestaw drewnianych szydełek tunezyjskich w różnych rozmiarach, z żyłkami. Moje próby zakończyły się nawet złamaniem jednego z nich :(
W ramach szaleństw tunezyjskich zaczęłam robić coś, co kiedyś w przyszłości ma być swetrem:
W ramach szaleństw tunezyjskich zaczęłam robić coś, co kiedyś w przyszłości ma być swetrem:
Kiedy go zrobię - nie wiem. Dół swetra i rękawy chcę zrobić granatowe, albo niebieskie - muszę dokupić włóczkę. Ale zanim do tego dojdzie - muszę skończyć górę. I tu pojawia się problem. Włóczka widoczna na zdjęciach to Cotton Bamboo Batik firmy Schachenmayr kolor 80. Kupiłam w zeszłym roku 4 motki tej włóczki korzystając z wyprzedaży na e-dziewiarce. I tak sobie leżała, leżała - aż się doczekała i...i okazało się że mam jej za mało - tak na oko o jakieś 2 motki. Oczywiście w necie tego koloru nie ma.
Jeśli któraś z szanownych obserwujących ma przez przypadek taką włóczkę - chętnie odkupię!
Jednocześnie zaczęłam robić coś co ma być kocykiem dla dziecka nr 3 (Dziecko posiadało kocyk w błękitach - ale kocyk miał rozmiar ewidentnie niemowlęcy, zrobił się za mały. Kocyk sprezentowałam sąsiadce, świeżo upieczonej mamie.
Nie jestem pewna czy dzianina nie wychodzi za cienka (włoczka to Diva Alize) - możliwe, że podszyję kocyk bawełną - ale kiedy to będzie ;) )
Tu widać, że wzorek jest z ażurowymi dziurkami
I w ogóle żądna jestem książek, instrukcji dotyczących szydełka tunezyjskiego.
Z tego co się zorientowałam książek polskojęzycznych traktujących o tej technice właściwie nie ma. Mam jedną książkę, stare wydanie Ireny Koteckiej "Album splotów szydełkowych tunezyjskich", w dwóch innych - też starsze wydania - temat się pojawia na kilku stronach przedstawiający podstawowe wzory. Mnie to nie wystarcza! Ja chcę wiedzieć jak się robi takie rzeczy (wszystkie zdjęcia pochodzą z serwisu Raverly):
Angielskojęzycznych knig jest więcej - o wiele więcej - zupełnie nie rozumiem czemu polski rynek jest taki ubogi.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



























