Strony

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą obręcz dziewiarska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą obręcz dziewiarska. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 16 stycznia 2014

Czapki dwie

A właściwie jedna czapka i jeden...chyba beret? No, w każdym razie coś w podobie.

Pierwsza z nich robiona  na obręczy (a to ci niespodzianka, nie? ;)). Włóczka to Padisah Himalaya, przerabiane podwójną nitką. Jako ciekawostkę powiem, że wzór tej czapki i szala z poprzedniego wpisu i czapek z kratką, wszystkie opierają się na tym samym sposobie zaplątywania nitek.
Czapka w ukochanym przeze mnie kolorze - niestety wyszła ciutkę, ciutkę przyciasna. Musiałam trochę za mocno naciągnąć nić przy robieniu ściągacza. Przyciasna jest perfidnie - po założeniu wydaje się, że wszystko jest w porządku - a po jakiś 15 minutach czuję jak ściąga mi z lekka czółko. Pruć jej nie będę - Padisah pruje się upierdliwie, włoski się zaczepiają. Może mężowi ją sprezentuję? Ma mniejszy obwód głowy od mojego.




Druga robótka wydziergana również z Padisaha, ale w innym kolorze. I dla odmiany przeprosiłam się z szydełkiem tunezyjskim. Góra jest robiona techniką ściegów? rzędów? skróconych. Nie raz nadziewałam się w necie na czapki robione szydełkiem tunezyjskim, gdzie góra czapki robiona była tak, że ściegi ułożone były w taką gwiazdkę. Aż wczoraj nadziałam się na you tubie na tutorial - i wszystko stało się jasne :)
Ściegi które wydają się być robione na drutach - to też szydełko tunezyjskie.
Daszek wymaga na przyszłość dopracowania - ale cały czapko - beret to jedna wielka improwizacja









poniedziałek, 13 stycznia 2014

Szal

Tym razem postanowiłam sprawdzić czy da się na tej mojej obręczy wyściubić  coś z cieńszej włóczki.
Pokombinowałam, pokombinowałam - i mi wyszło coś takiego:


Włóczka to jakiś staroć sprzed lat wielu, mieszanka akrylu i moheru. Szal nie jest idealny - nie wiem jeszcze jak rozwiązać kwestię końców - tam gdzie zakańczam robótkę - ładnie wychodzi łańcuszek. Natomiast początek, ten, który był nawinięty na obręcz, wyszedł rozciągnięty. Usiłowałam to zamaskować wykańczając szydełkiem tunezyjskim, ale to nie tędy droga. Skoro są różne sposoby nabierania włóczki na druty - może i tu też tak jest? Będę musiała w wolnej chwili przeszukać net pod tym kątem, albo sama coś wydumać.





(nie wiem czemu wyszły mi takie łaciate ramki - ale nie chce mi się naprawiać ;)

wtorek, 7 stycznia 2014

Do kompletu

Zupełnie przez przypadek, przeszukując zasoby Pinterest w zupełnie innym celu, nadziałam się na zdjęcia ilustrujące nowy dla mnie sposób plątania nitek na obręczy. Cóż... trzeba było to wypróbować.
Więc powstał komin do czerwonej czapki dla Jaśka:

Jak widać wzór układa się w pionowe pasy, ale paski zielone są wypukłe, wychodzą przed czerwone tło.

Lewa strona

I tu całość


Jak najstarszy zobaczył nowy komin, to oczywiście oświadczył, że on też chce mieć komplet ze swoją nową czapką. Lecąc już na resztkach spłodziłam takie cuś:




I idąc za ciosem sprułam komin dziecka nr 1 i zrobiłam na nowo:) Tego komina tu nie przedstawiałam - był w zasadzie taki sam jak niebiesko - seledynowy Jaśkowy, tylko w kolorach rudo - pomarańczowym. Od czasu tamtych kominów trochę się podszkoliłam, umiem ładniej zakańczać robótkę - więc komin poszedł do przeróbki:



Dziś usiłowałam złapać całą trójkę w akcji - ale średnio się udało;) Dziecko nr 1 wygląda jakby ktoś go skazał na ciężkie roboty w kamieniołomach, a za młodszymi perszingami w gasnącym dniu aparat średnio nadążał:)







Wiewióra - ze zrobieniem tutków pomysł dobry. Ale wiesz - ja od zeszłego roku mam obfotografowany tutorial jak robić kocyk entrelac na szydełku tunezyjskim i nie mogę się zebrać, żeby go opisać i umieścić...



sobota, 4 stycznia 2014

Dla dziecka nr 2

Żeby nie czuło się samotnie na zdjęciach :)
Wszyscy czapki już mają, więc trochę zwolnię z ich produkcją;)
Czapka miała być co prawda czarno - pomarańczowa, ale z braku czarnej włóczki w pasmanterii, dziecko nr 2 zgodziło się na inną kolorystykę



Nie wiem jak to wygląda na drutach - ale wrabianie innych kolorów i wzorków na obręczy to nie jest takie hej- siup.  Nie wszystko wyszło mi tak jak chciałam, są też pomyłki - na szczęście nie rzutują na całą czapkę

piątek, 3 stycznia 2014

Czapki

Dziecko nr 1 zażyczyło sobie czapkę na obręczy z takim samym wzorem jak moja - w tą krateczkę.
Zrobiłam. Niestety za mocno naciągałam nitkę robiąc ściągacz, więc...nową czapkę zyskało dziecko nr 3
Druga próba zakończyła się już sukcesem i czapka dla właściwego dziecięcia jest.
Dziecko nr 2 widząc braci w nowych czapkach oczywiście  też sobie zażyczyło. W paski. Czarno - pomarańczowe. Muszę dokupić włóczkę.
A teraz foto - sesja.
Czapka, która wyszła mi mniejsza niż było w planach. Dziecię zdybane dziś rano przed pójściem do przedszkola. Właściwie ta robótka jest jeszcze zeszłoroczną - ale nie zdążyłam jej sfotografować.




Próba nr 2 - rozmiar trafiony

Trochę urozmaiciłam wzór - ale jeszcze muszę poćwiczyć robienie pasków





Dzień później dodałam jeszcze dwa pompony

A tu w gratisie - cała trójka. Dziecię nr 2 bez czapki - ale na zdjęciu chciało być :)

poniedziałek, 23 grudnia 2013

Ciąg dalszy

No i co ja mam tu napisać, no:) Wciągnęłam się. W obręcz, rzecz jasna.
Dziękuję wszystkim za życzenia świąteczne - i wzajemnie, wzajemnie!

Na dzień dobry - mój krasnalek. Zdjęcie z komórki - więc wybaczcie jakość


Na drugi ogień idzie komino- otulacz. Jako model - dziecko nr 1. Komin powędrował w świat.


I na koniec czapka. Być może wzór powinien zaczynać się ciut wcześniej - ale dopiero się uczę.




czwartek, 19 grudnia 2013

Rozpędziłam się ;)

Tak, tak - znów obręcz i pewnie tak jeszcze będzie przez jakiś czas.
Teraz będzie o czapce, której zdjęcie obiecałam w poprzednim wpisie.
Stwierdziłam, że na pewno włóczkę da się motać na tych kołeczkach na różne sposoby. I na pewno z tych różnych sposobów wyjdą różne wzory. Więc zaczęłam dumać - i z tego dumania wyszło mi takie coś:


Czapka początkowo kończyła się tak jak poprzednia - czyli robótka sam z siebie zawijała się. Założyłam ją testowo odprowadzając chłopaków do szkoły i przedszkola. Szybko się okazało, że zjeżdża mi z głowy na jej czubek - znaczy zrobiłam ją za krótką.
Raz, raz dorobiłam szydełkiem dwa rządki. Wydawało się ok.



Czapka, oczywiście zgodnie z prawem Murphy'ego od razu zaczęła zjeżdżać mi na oczy sugerując, że tym razem jest za duża. Tak o dwa rządki :))
Otok zawinęłam - i na razie jest ok.

I gdy tak trochę popławiłam się w samouwielbieniu jaka to ja genialna jestem, że wymyśliłam taką fajną krateczkę, znalazłam na youtubie  tutoriale. I szczęka mi opadła do samej podłogi. I samouwielbienie z miejsca zniknęło. I możliwe, że za jakiś czas z czapki widocznej na zdjęciu zostanie tylko zdjęcie na pamiątkę - a ja przedstawię jej wersję zmodyfikowaną.
Na przykład w jednym z filmików pokazano jak robić ściągacz:


Niesamowite, nie? Możliwości tego śmiesznego urządzenia są zdecydowanie większe niż na początku myślałam. A jeszcze nie zaczęłam się bawić urządzeniem nr 2 - podłużnym do robienia szalików. Ale już obejrzałam filmik jak robić warkocze.

I'll be back!

Z nowym obręczowym tworem, oczywiście :P

wtorek, 17 grudnia 2013

Czapka niebieska

Obręcz dalej w ruchu ;) Tym razem popełniłam czapkę dla siebie. Właściwie to dwie czapki - ale druga czeka na obfotografowanie. I komin się robi dla dziecka nr 3 (stwierdziło, że też chce mieć) - więc w najbliższym czasie będą następne fotki.

Czapka prościutka, brzeg się wywinął - ale tak zostawię. Niedobrze jest mi w zupełnie gładkich czapach - na brzegu musi się coś dziać, żebym nie wyglądała jak półdupek zza krzaka ;). Na drugim końcu czapki przycupnął pompon. Nie wiem jak te ażurki będą się sprawdzać jak zrobi się zimniej - ale na razie w głowę jest mi ciepło.
Włóczka to akryl - puchatka plus kotek chyba






wtorek, 3 grudnia 2013

I znów komin na obręczy

Dziecię nr 2 stwierdziło, że ono też chce taki komin. Zakupiłam włóczki mało szlachetnej, bo akrylowego puchatka (w sam raz na dziewiarskie eksperymenta i dziecięce szyje dzieci moich, których wszystko gryzie) i udziergałam szyjogrzeja dla młodszego.
|Jestem z siebie dumna - bo nie wiem czy widzicie, ale komin jest w paski. Pionowe paski!
Dziecko, jak widać na fotce, jest dumne i szczęśliwe. A najstarszy zaczyna mnie molestować, że mam go nauczyć jak się obsługiwać taką obręczą :)




PS. Złamałam swoje postanowienie. Zawitałam znów w sklepie Tchibo. Z konieczności. Po przeczytaniu Waszych komentarzy, nagle doszłam do wniosku, że zupełnie nie wiem czemu nie zaopatrzyłam się też w obręcz do robienia szalików. Przez stronę internetową zakup był już niemożliwy, więc z posępną miną przekroczyłam próg sklepu w realu. Przeżyłam:). Obsługa również :P Efekty zakupu pewnie wkrótce:)

wtorek, 26 listopada 2013

Zabawa z obręczą dziewiarską

Znacie to ustrojstwo? Ja do niedawna tylko teoretycznie. Jakiś czas temu zakupiłam komplet trzech obręczy w różnych rozmiarach w Tchibo (same zakupy to temat na osobną historię - opowiem na koniec).
Postanowiłam wypróbować toto. Próba zakończyła się wyprodukowaniem komina dla dziecka nr 1. Trochę kombinowania było, gdyż ewidentnie potrzeba tu bardzo grubej włóczki. Nie posiadałam takiej na stanie - wzięłam dwa kolory na raz - ale dwie nitki to i tak było trochę za mało. Grubasa zdecydowanie tu trzeba. Całość wykończyłam szydełkiem.









Dziecko zażyczyło sobie nauki dziergania na obręczy :)


I historia zakupów w sklepie stacjonarnym Tchibo. Ja rozumiem, że obsługa jest szkolona, że taki prikaz mają - ale to co wyprawiają, to strzał we własną stopę i efekt, przynajmniej dla mnie, odnoszą odwrotny od zamierzonego.
Zaraz po wejściu zostałam zaatakowana "witamy w świecie Tchibo!". I tak jeszcze po trzykroć, choć zdążyłam zrobić może ze trzy kroki. Wzięłam obręcz w ręce i udałam się do kasy. Tam padło pytanie czy chcę kawę i ciastko. Nie, dziękuję.. "To może..."- tu padła propozycja jakiegoś gadżetu, niestety nie pamiętam jakiego. Podziękowałam, że nie. "To może takie fantastyczne pudełko?" (sprzedawczyni nie dawała za wygraną) i zaprezentowano mi pudełko, które po otworzeniu zaczęło dość upiornie wygrywać kolędę. Nie. Chciałam kupić tylko to - odpowiedziałam wskazując na pudełko z obręczami leżące na ladzie. "Aha"- stwierdziła sprzedawczyni klikając coś w ekran komputera. "A kawa grubo czy drobno mielona?"
To był moment gdy miałam dużą ochotę odwrócić się na pięcie i wyjść bez zakupów.  Cała akcja była tak potwornie nachalna, że moja noga długo jeszcze nie przekroczy progu sklepów Tchibo.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...