Strony

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mieszkanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mieszkanie. Pokaż wszystkie posty

piątek, 13 stycznia 2017

Łazienka z wanną

Ponieważ mam ewidentnie kryzys twórczy jeśli chodzi o szydełko, wezmę się za przedstawienie skutków remontu, który przetoczył się przez nasze mieszkanie blisko rok temu (rok?? Kiedy to minęło??). Dziś przedstawię Wam jedną z dwóch łazienek. 

Pierwotnie była ona mała klitką z wejściem z jednego z pokoi. Klitką mającą - podobnie jak pozostałe pomieszczenia - lata świetności zdecydowanie za sobą. Była mała, z brudną, odklejającą się tapetą na ścianach i odpadającymi kafelkami pod prysznicem. Te 12 czy 15 lat temu, gdy była robiona, na pewno prezentowała się dobrze, ale w momencie wprowadzenia się było dla nas jasne, że nawet poprzedni mieszkańcy raczej jej nie używali.





Plan był taki, żeby powiększyć ją kosztem pokoju. Zamiast małego prysznica miała się tam zmieścić wanna i dwie umywalki. Zaczęła się wielka rozpierducha :)






W miejscu po prysznicu jest teraz wejście do łazienki, a z boku stoi szafa









A tak się przedstawia aktualnie






To moje dzieło:) Z ładnych dziesięć lat temu wyszyłam te obrazki krzyżykami





Wybaczcie, że nie usunęłam zabawek dzieci, nie dopasowałam kolorystycznie ręczników, nie schowałam kubków ze szczoteczkami, nie zapaliłam świec i nie wiem co jeszcze powinnam zrobić ;)
W domu normalnie toczy się życie, w łazience też, a mój blog nie jest blogiem wnętrzarskim. Wnętrza pokazuję niejako przy okazji. Mogę więc chyba pozwolić sobie na brak profesjonalizmu, nie? (Choć widzę, że muszę w wolnej chwili zrobić jeszcze raz zdjęcia, ostrzejsze i je podmienić)

Mam parę drobnych zastrzeżeń do łazienki. Na pewno zrobiłabym cieńsze fugi niż są. Krzyżyki, które kupowałam wydawały mi się cienkie, a tu fuga wyszła panom grubsza niż myślałam. Nad wanną pojawi się kiedyś drugi plakat, Szukam idealnego o tematyce kąpielowej, pasującego do już wiszącego. Naklejki nad wanną są tymczasowe. W tym miejscu podczas wieczornego kąpania instaluję przewijak dla dziecięcia nr 4 i naklejki są dużą atrakcją :)

piątek, 20 września 2013

Pokoje dziecięce

Kosmetyczne zmiany zaszły w pokojach moich chłopaków.
U najstarszego pojawiła się grafitowa narzuta na łóżko. Ściągnęłam zasłonki do prania i korzystając z gołego okna, wyciągnęłam z czeluści szafy zasłonkę, którą kiedyś wydębiłam od koleżanki (ach, cudny wzór) i upituliłam w coś na kształt rolety rzymskiej szpilkami.  Uznałam, że zanim zacznę brać się za większe szycie najpierw spytam się lokatora co sądzi o materiale - jakby nie było - w kwiaty w swoim pokoju.
Materiał został zaakceptowany - tak więc muszę się dokształcić w necie jak zrobić domowym sposobem roletę na okno :)
Powiesiłam też dwa obrazki - dzieła Wiktora - na ścianie koło łóżka.



W pokoju młodszych zamieniłam miejscami komodę z regałem. Ten ostatni stanął teraz koło biurka.
Również zawiesiłam na ścianie ramki z dziełami :)
Zwróćcie uwagęna helikopter w zielonej ramce - powstał przy współpracy dziecka nr 1 i nr 2: starszy wycinał, młodszy naklejał. Jest genialny, moim zdaniem! Zbiorę się kiedyś, zeskanuję i wydrukuję jako plakat w większym rozmiarze.
W tym pokoju prym, niestety wiodą zabawki, które są wszędzie. Nie do końca ten pokój mi się podoba - jest jakiś taki...nie dokończony. 





Dawno nic nie było z serii "a dzieci powiedziały":


Parę dni temu odgrzewam w piecu pizzerinki (takie małe pizze). Wykładam na duży talerz i ostrzegam:
- Jasiek, nie bierz jeszcze, trzeba poczekać, bo jest gorące!
Jasiek: a one nie mogą poczekać na moim talerzyku?

piątek, 9 sierpnia 2013

Lampa

Pojedynczy kwadrat szydełkowy z poprzedniego wpisu zamienił się już w cały abażur:)
Całość wygląda tak:



Czy widzicie? Mam drzwi!! Jeszcze muszę podumać co zrobić z przedpokojem. Nowe, białe drzwi jeszcze bardziej podkreśliły brudne ściany. Ale wszelkie zmiany będą dopiero we wrześniu, jak mi dzieciaki do szkoły/przedszkola wybędą.

czwartek, 1 sierpnia 2013

Wieści z frontu drzwiowego i nie tylko

Właśnie zorientowałam się, że od mojego ostatniego wpisu minął blisko miesiąc. Mój zastój robótkowy dalej trwa. Jakoś z szydełkiem mi nie po drodze - wszystkie siły chyba zużyłam na bluzeczkę (która, nota bene ma za długie trochę ramiączka. Ale na samą myśl, że miałabym ZNÓW coś w niej pruć, robi mi się słabo...). Próbuję dziecku nr 1 wydziergać nową osłonę górnej lampy - ale idzie mi jak krew z nosa

Oto zaczątek osłony. Na razie wygląda to wszystko bardzo mizernie

Próbowałam jakoś pobudzić moją wenę przeglądając pisemka szydełkowe - ale nic z tego. Wszystko wydaje mi się nijakie i wtórne (inna sprawa, że różnych gazetek mam tyle, że zaczynam zauważać powtarzające się schematy w nowo wydawanych). 
Może na jesieni będzie lepiej?

A jak idą sprawy związane z mieszkaniem?
Cóż... Uwierzycie, że dalej nie mam drzwi? To znaczy, w sumie mam. O, proszę:



25 lipca dostałam długo oczekiwany sms od sklepu, że ościeżnice są gotowe do odbioru. Polecieliśmy z mężem w te pędy. A na miejscu widzę jak obsługa sklepu coraz bardziej nerwowo przeszukuje magazyn. Pomyślałam, że jeśli coś zgubili, to nawet się nie zdziwię. Jakby wpisuje się w kontekst tego całęgo remontu.
Rzeczywiście okazało się, że jedna z ościeżnic tajemniczo rozpłynęła się w powietrzu. Zaraz zostało złożone zamówienie, a ja zostałąm solennie zapewniona, że będę czekać zaledwie 5 dni i na pewno 30 czerwca  lipca będzie do odbioru.
30 czerwca lipca spędziłam wisząc na telefonie i dopytując się co z moją ościeżnicą - bo miała być, a tu smsa powiadamiącego ani widu ani słychu.
Wisiałam tak na telefonie również przez większość dnia następnego. Wysłuchałam kolejno, że:
- Była awaria systemu i opóźnił im się rozładunek
- Rozładunek jest w trakcie
- Nic nie wiedzą, pewnie dalej trwa rozładunek
- Najlepiej jak zadzwonię do punktu obsługi klienta
- Hm.. najlepiej będzie jak zadzwonię na dział drzewny
- Tak... ościeżnica. Pewnie jeszcze nie wprowadzono dostawy do systemu. Proszę się kontaktować z punktem obsługi klienta
- Pewnie jeszcze nie wprowadzono dostawy do systemu. Proszę się kontaktować z działem drzewnym
- Proszę zadzwonić po 16
- Proszę czekać na smsa z samego rana
- Proszę czekać

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!

Szczęśliwie następnego dnia wieczorem udało odebrać ościeżnicę, udało się umówić montażystów i podobno jutro zacznie się podejście nr 2 i być może już po dwóch miesiącach zostanę szczęśliwą posiadaczką drzwi ;)


Za to doszły nowe elementy w pokoju u chłopaków. U młodszych pojawiły się szafy. Muszę powiedzieć, że system STUVA z Ikei jest bardzo fajny




W obu pokojach pojawiło się również dzieło mojej zdolnej koleżanki Agakakakaki, czyli chorągiewki:




 Nie dam ogólnego rzutu na pokój dziecka nr 1, bo jego stan na to nie pozwala;) Głownie ze względu na Himalaje prania, którym zarzuciłam łóżko ;)


A jak u innych szydełkowanie? Może ktoś jeszcze ma taką fazę na niechcenie jak ja?


sobota, 29 czerwca 2013

Jeszcze o mieszkaniu i kocyk

Przedwczoraj przyjechały zamówione drzwi i ościeżnice. Już w myślach cieszyłam się, że wreszcie, po miesiącu oczekiwania doczekałam się. I wreszcie będzie można korzystać z łazienki wcześniej zamknąwszy drzwi.
Ha!
Wczoraj przyszłą ekipa montażowa,  obejrzała otwory drzwiowe, dokonała dokładnych pomiarów i orzekła, że nie jest wstanie zamontować drzwi. Albowiem zamówione ościeżnice mają zbyt mały zakres regulacji. W dodatku otwory drzwiowe są za duże i oni najpierw i tak muszą je zmniejszyć płytami k-g.
Ech...
Pomiarów dokonywał fachowiec od łazienki. Na tej podstawie my złożyliśmy zamówienie na drzwi. Na jego usprawiedliwienie mogę napisać, że wtedy tylko jedne drzwi z ościeżnicą były usunięte, łazienkowe. Reszta pomieszczeń była jeszcze ze starymi drzwiami, więc pomiary były mniej dokładne. A pewnie gościu nie przypuszczał, że pod ościeżnicami są wszędzie takie cuda- wianki. Przede wszystkim podwykonawca dewelopera nie zmniejszył otworów drzwiowych tylko drzwi zamontował w to co było. A że otwory były sporo większe od ościeżnic to naciepał pianki montażowej ile wlezie. A wlazło tak na 8-9 cm z każdej strony. Oprócz góry. U góry nad ościeżnicą nie było nic, powietrze. Szkoda, że nie robiłam zdjęć jak mąż wymontowywał to wszystko.
Generalnie zaczęłam rozumieć czemu przez ostatnie 6 lat nie udało nam się zamknąć normalnie żadnych drzwi. Ościeżnice zamontowane na oko, z taką ilością pianki nie mogły nigdzie trzymać wymiarów.

Jeśli ktoś z Was zamierza kupić nowe mieszkanie, za żadne skarby świata nie gódźcie się na wykańczanie przez dewelopera.

Ościeżnice poszły do wymiany na pasujące. Tak więc przed nami następne 4 tygodnie czekania.


Skończyłam kocyk, dziś, prawie że jeszcze ciepły poszedł w świat.






czwartek, 20 czerwca 2013

Trochę o mieszkaniu, trochę o szydełku

Pomimo rad, żeby pójść w przedpokoju w zieleń, uczyniłam próbę przemalowani go na niebiesko (trochę zainspirował mnie dodatek do najnowszych "Czterech Kątów" i zdjęcia przedpokoju po małej metamorfozie). Chciałam zacząć od ściany z rowerami. Przecież puszka z farbą w ślicznym kolorze blue, którą była malowana kuchnia była, szczęśliwie większość rowerów akurat była na balkonie, ten jeden wiszący zdołałam sama zdjąć z haka..
Naszykowałam się - powyciągałam wałek, folię, kuwetę, wyczyściłam ścianę, odkurzyłam, otwieram puszkę... 

I gucio.
Puszka została zaraz po malowaniu w zeszłym roku została "na chwilę" wyniesiona na balkon i tam już została, niestety. W środku zastałam coś o konsystencji gumy, ewidentnie w stanie stałym, w kolorze zbliżonym do niebieskiego.
I tak moje malowanie skończyło się zanim się zaczęło ;)

A żeby było pod kolor - skończyły się moje dylematy co tu wykombinować, żeby turkusowy podajnik na mydło nie zjeżdżał z umywalki. Parę dni temu wykonał o jeden zjazd za dużo:


Do łazienki powrócił stary podajnik - ten z brudem nie do wydostania. Za to stoi stabilnie i nie zamierza uciekać z łazienki;)

A teraz - uwaga, uwaga!

Ta dam!



Jak widać - znów szydełko zawitało w mojej dłoni. Robi się kocyk, na zamówienie. Wzór taki jak przy kocyku turkusowym - tutaj będzie w wersji beżowo- brązowej.

Wkurzyłam się też na swoją niedoszłą tunikę. Przekopałam większość moich pisemek robótkowych w poszukiwaniu tego cholernego wzoru. Nie znalazłam. Więc zaczęłam robić coś innego z zamiarem dotrwania do końca zanim zapomnę co robiłam ;) Niestety wszystko mi stoi okoniem - a to ozdobny dół, który zaczęłam robić z innej włoczki musiałam przerabiać, bo mi koloru zabrakło. Teraz odkryłam, że bluzka wychodzi mi jednak za szeroka - więc znów czeka mnie prucie. Ale to za moment. Na razie kocyk - bo termin jest dość napięty.


poniedziałek, 10 czerwca 2013

Mieszkaniowo cd

Duży pokój


Pokój dzienny na początku był żółty. Fajnie to wyglądało, gdy z rana zaglądało do nas słońce - tak optymistycznie się robiło.







Jak widać z czasem przybyło regałów na książki, zmienił się dywan. Kanapa jest ta sama, tylko przykryta narzutą. Granatowy kolor plus rodzaj materiału przy dwóch kotach i dzieciach był koszmarem!


 Z czasem jednak kolor mi się opatrzył.


Żółć ustąpiła miejscu kolorowi, który w założeniu miał być neutralnym szarym, a wyszedł szary wpadający w błękit


Na zdjęciu widać też fragment kanapy: granatowa została tak wymaltretowana, wybrudzona i obdrapana - że się z nią pożegnaliśmy. Jej miejsce zajął ikeowski Ektorp . Pierwotnie w czerwonej sukience, potem zyskał ubranie zapasowe,szare. Aktualnie czerwień mi jakoś nie podchodzi - i najczęściej kanapa występuje w wersji szarej. 

W zeszłym roku nadszedł czas na zmiany;) Ściana pomazana przez moich twórczych chłopaków, zdecydowanie wymagała odświeżenia. Padło również na szarość, ale w trochę innym odcieniu. Przy okazji zaszalałam i część regałów na książki zmieniła kolor na biały. Nie wszystkie: mąż swojej części i jej bukowej barwy bronił jak niepodległości i obronił :)
Przy okazji odsuwania mebli, zmieniliśmy trochę układ


Część mężowska. Widoczny na zdjęciu stół to przemalowany na szaro dawny stół kuchenny. 


Część przemalowana. Na komodach w późniejszym okresie stanie docelowo telewizor - trzeba było przeciągnąć kabel pod niego. Komody zostały w swoim pierwotnym wybarwieniu. Po pierwsze znów zaprotestował mąż, po drugie wydawało mi się - i dalej wydaje, że jak je maznę na biało, to już będzie za dużo szczęścia. Cały czas szukam na nie pomysłu. 


Po blisko roku doszłam do wniosku, że jednak znudziło mi się takie ustawienie. Że nie wygodnie ogląda się tv, bo kanapa stoi bokiem, że światło z okna odbija się w ekranie.
Raz, dwa, trzy - wróciliśmy do starej koncepcji






Kuchnia


Kuchnia na początku była zielonkawa




Pewnego pięknego dnia po odprowadzeniu dziecka nr 1 do przedszkola, złapałam wiaderko z resztą niebieskiej farby i w ciągu 2 godzin kuchnia stała się blue :)



W zeszłym roku, w trakcie malowania dużego pokoju, kolor ścian w kuchni również ewoluował







Przedpokój

Najmniej udany. W dodatku z racji wielkiej wbudowanej szafy - niewiele można w nim zdziałać. Szafiszcze okropne. Najgorsze, że forma i kolorystyka wybrana przeze mnie. Nie wiem co mną wtedy kierowało.
Kolor ścian pierwotnie kremowy? Budyniowy?






W którymś momencie doszłam do wniosku, że mam dosyć tego budyniu na ścianie, że jest mdło i poszłam w zieleń. Farba była wybierana na czuja - i niestety ten czuj nie do końca wyszedł mi dobrze ;) Aktualnie dumam nad zmianą koloru - ale nie wiem czy pójść w biały, w jakiś off white, a może dalej zielony tylko jakiś cieplejszy odcień? Wszystko komplikuje mało urodziwa szafa







No i jeszcze muszę pamiętać, że lada dzień wszystkie drzwi będą białe.

Uff. Koniec. Przynajmniej chwilowo :P








LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...