Strony

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą komin. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą komin. Pokaż wszystkie posty

piątek, 17 stycznia 2014

Komplet

Odnalazłam właściwie słowo na czapko- beret: kaszkiet! To się nazywa kaszkiet!
Ale do rzeczy. Zgłosił się wczoraj do mnie kolega - czy dałabym radę wydziergać komplet - kaszkiet plus komin na prezent. No pewnie, że dałabym radę. Tylko musiałabym zrobić to szybko. Jak szybko? Na dziś...
Szybka kalkulacja - nie mam w domu odpowiedniej włóczki. Za to mam chore dziecko i jestem uziemiona w domu do momentu przyjścia z pracy męża. Po włóczkę do pasmanterii mogę pojechać wieczorem - zostanie mi wtedy jakieś 19 godzin na skończenie robótki. Nie wliczam to pory na spanie.
Damy radę? Spróbujemy!
Dałam radę - ale praktycznie cały dzień siedziałam z szydełkiem w łapie i dziergałam, dziergałam, dziergałam.
Robótka została wydana jeszcze ciepła, prawie że prosto z szydełka. Mam wrażenie, że gdybym ręce włożyła pod zimną wodą, usłyszałam syk i poleciałaby para:) A tak na serio - po takim maratonie bolą mnie palce.

Włóczki użyte to: Charisma i Shetland YarnArt, Jasmin Madame Tricot.




Myślałam o dorobieniu rękawiczek - ale zdecydowanie czasu było za mało.


Robiłam czapę dumając o pomyśle rzuconym przez mp, żebym wzór rozpisała.. Wydaje mi się, że to będzie kawał roboty - bo mam wrażenie, że szydełko tunezyjskie nie jest popularną techniką. A tu dochodzi jeszcze ta góra robiona skróconymi rzędami i technika dziergania w kółko (niezbędne jest szydełko na żyłce). Z drugiej strony może się okazać, że to wszystko jest identyczne jak w robótkach na drutach - o czym nie mam pojęcia, bo na drutach nie robię :))

wtorek, 7 stycznia 2014

Do kompletu

Zupełnie przez przypadek, przeszukując zasoby Pinterest w zupełnie innym celu, nadziałam się na zdjęcia ilustrujące nowy dla mnie sposób plątania nitek na obręczy. Cóż... trzeba było to wypróbować.
Więc powstał komin do czerwonej czapki dla Jaśka:

Jak widać wzór układa się w pionowe pasy, ale paski zielone są wypukłe, wychodzą przed czerwone tło.

Lewa strona

I tu całość


Jak najstarszy zobaczył nowy komin, to oczywiście oświadczył, że on też chce mieć komplet ze swoją nową czapką. Lecąc już na resztkach spłodziłam takie cuś:




I idąc za ciosem sprułam komin dziecka nr 1 i zrobiłam na nowo:) Tego komina tu nie przedstawiałam - był w zasadzie taki sam jak niebiesko - seledynowy Jaśkowy, tylko w kolorach rudo - pomarańczowym. Od czasu tamtych kominów trochę się podszkoliłam, umiem ładniej zakańczać robótkę - więc komin poszedł do przeróbki:



Dziś usiłowałam złapać całą trójkę w akcji - ale średnio się udało;) Dziecko nr 1 wygląda jakby ktoś go skazał na ciężkie roboty w kamieniołomach, a za młodszymi perszingami w gasnącym dniu aparat średnio nadążał:)







Wiewióra - ze zrobieniem tutków pomysł dobry. Ale wiesz - ja od zeszłego roku mam obfotografowany tutorial jak robić kocyk entrelac na szydełku tunezyjskim i nie mogę się zebrać, żeby go opisać i umieścić...



poniedziałek, 23 grudnia 2013

Ciąg dalszy

No i co ja mam tu napisać, no:) Wciągnęłam się. W obręcz, rzecz jasna.
Dziękuję wszystkim za życzenia świąteczne - i wzajemnie, wzajemnie!

Na dzień dobry - mój krasnalek. Zdjęcie z komórki - więc wybaczcie jakość


Na drugi ogień idzie komino- otulacz. Jako model - dziecko nr 1. Komin powędrował w świat.


I na koniec czapka. Być może wzór powinien zaczynać się ciut wcześniej - ale dopiero się uczę.




wtorek, 3 grudnia 2013

I znów komin na obręczy

Dziecię nr 2 stwierdziło, że ono też chce taki komin. Zakupiłam włóczki mało szlachetnej, bo akrylowego puchatka (w sam raz na dziewiarskie eksperymenta i dziecięce szyje dzieci moich, których wszystko gryzie) i udziergałam szyjogrzeja dla młodszego.
|Jestem z siebie dumna - bo nie wiem czy widzicie, ale komin jest w paski. Pionowe paski!
Dziecko, jak widać na fotce, jest dumne i szczęśliwe. A najstarszy zaczyna mnie molestować, że mam go nauczyć jak się obsługiwać taką obręczą :)




PS. Złamałam swoje postanowienie. Zawitałam znów w sklepie Tchibo. Z konieczności. Po przeczytaniu Waszych komentarzy, nagle doszłam do wniosku, że zupełnie nie wiem czemu nie zaopatrzyłam się też w obręcz do robienia szalików. Przez stronę internetową zakup był już niemożliwy, więc z posępną miną przekroczyłam próg sklepu w realu. Przeżyłam:). Obsługa również :P Efekty zakupu pewnie wkrótce:)

wtorek, 26 listopada 2013

Zabawa z obręczą dziewiarską

Znacie to ustrojstwo? Ja do niedawna tylko teoretycznie. Jakiś czas temu zakupiłam komplet trzech obręczy w różnych rozmiarach w Tchibo (same zakupy to temat na osobną historię - opowiem na koniec).
Postanowiłam wypróbować toto. Próba zakończyła się wyprodukowaniem komina dla dziecka nr 1. Trochę kombinowania było, gdyż ewidentnie potrzeba tu bardzo grubej włóczki. Nie posiadałam takiej na stanie - wzięłam dwa kolory na raz - ale dwie nitki to i tak było trochę za mało. Grubasa zdecydowanie tu trzeba. Całość wykończyłam szydełkiem.









Dziecko zażyczyło sobie nauki dziergania na obręczy :)


I historia zakupów w sklepie stacjonarnym Tchibo. Ja rozumiem, że obsługa jest szkolona, że taki prikaz mają - ale to co wyprawiają, to strzał we własną stopę i efekt, przynajmniej dla mnie, odnoszą odwrotny od zamierzonego.
Zaraz po wejściu zostałam zaatakowana "witamy w świecie Tchibo!". I tak jeszcze po trzykroć, choć zdążyłam zrobić może ze trzy kroki. Wzięłam obręcz w ręce i udałam się do kasy. Tam padło pytanie czy chcę kawę i ciastko. Nie, dziękuję.. "To może..."- tu padła propozycja jakiegoś gadżetu, niestety nie pamiętam jakiego. Podziękowałam, że nie. "To może takie fantastyczne pudełko?" (sprzedawczyni nie dawała za wygraną) i zaprezentowano mi pudełko, które po otworzeniu zaczęło dość upiornie wygrywać kolędę. Nie. Chciałam kupić tylko to - odpowiedziałam wskazując na pudełko z obręczami leżące na ladzie. "Aha"- stwierdziła sprzedawczyni klikając coś w ekran komputera. "A kawa grubo czy drobno mielona?"
To był moment gdy miałam dużą ochotę odwrócić się na pięcie i wyjść bez zakupów.  Cała akcja była tak potwornie nachalna, że moja noga długo jeszcze nie przekroczy progu sklepów Tchibo.

piątek, 8 listopada 2013

Komin

Teraz będzie o starociu:)
Ze dwa lata temu zaczęłam robić kocyk. Bardzo kolorowy, w wymyślony przez siebie wzór. Wzór był dość upierdliwy w robieniu, więc zapał dość szybko mi minął.
Zaczątki kocyka przekładałam z miejsca na miejsce, aż wpadłam na pomysł: przerobię go na poduszkę! Zszyję go naokoło, dorobię brzegi z obu stron i zrobię poduchę.
Jak wydumałam - tak zrobiłam.
Okazało się, że poszewka wyszła za wąska...
Ale dumałam dalej. I wydumałam:)
I tak niedoszły kocyk, niedoszła poduszka stała się szyjogrzejem i sprawdza się w tej roli nadzwyczaj dobrze:)




LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...