12 czapek w jeden rok - podsumowanie

Eh, podsumowanie powinnam zrobić w październiku - bo wtedy właśnie wszystkie uczestniczki akcji "12 czapek w jeden rok" pokazywały swoją ostatnią pracę. A u mnie podsumowanie- cóż - idzie tak samo jak wydzierganie tych dwunastu czap ;)

Generalnie akcji nie dokończyłam. Z dwunastu czapek powstało  niewiele więcej niż połowa. Siedem, dokładnie. Trochę na to złożyły się wszelkie zawirowania związane z przeprowadzką, trochę biegowy sezon startowy, który w tym roku był dla mnie bardzo intensywny. Trochę dołożyły cieplejsze miesiące, które jakoś nie sprzyjały dzierganiu czapek.
Będę jednak w porządku na koniec. Przedstawiam ostatnią, październikową czapkę.

Minionkowych czapek powstało w sumie trzy sztuki - dla każdego syna po jednej. Na zdjęciu czapa dziecka nr 2.

I na koniec - wszystkie czapki, które zdołałam zrobić:

12 czapek w jeden rok - kwiecień

Tak, tak - wiem jaki dziś mamy dzień: drugi maja. Ale czapka jest jak najbardziej kwietniowa. Jakoś nie zebrało się, żeby wcześniej ją obfotografować.
Cóż - nie ukrywam, że o wiele lepiej robi się czapki, gdy pogoda za oknem zachęca do założenia jednej z nich na głowę.
Kwietniowa robótka została zrobiona z włóczki będącej mieszanką bawełny o akrylu. Wzór mam nadzieję, też kojarzy się z wiosną .

A już niedługo, mam nadzieję - przedstawię kocyk. Kocyk, który kosztował mnie duuużo nerwów, prucia i kombinowania, choć wcale się na to nie zapowiadało:)

12 czapek w jeden rok - czapka marcowa

Właściwie to dziergałam ją w lutym (choć ostatnie chowanie nitek nastąpiło już w marcu). Dla kolegi.Trzy razy ją dziergałam. Bo za każdym razem wychodziła za mała :P Wszystko przez to, że nie mam nawyku zapisywania sobie różnych rzeczy związanych z dzierganiem, czapki robię "z głowy" -  więc często jest to okupione błędami.
Ale w końcu wyszła. Szydełko tunezyjskie, oczywiście - którym jak widać ostatnio jestem zafascynowana:)

12 czapek w jeden rok - czapka lutowa

Jest i następna czapka z wyzwania. Z przygodami, a jakże.
Tym razem na szydełku chyba najdroższa włóczka jaką do tej pory kupowałam - Calm Dream in Color.
Pierwsza próba zakończyła się porażką. Nawet czapki nie sfotografowałam. Nie - niby wszystko było na swoim miejscu - ale wzór, który wydumałam jakoś nie komponował mi się z włóczką. Zaczęłam pracę na nowo. Tym razem zamiast tradycyjnego wzoru ściągaczowego zrobiłam coś, co w drutowym świecie nazwalibyśmy ściegiem francuskim. Tylko, że przerabiałam to szydełkiem tunezyjskim. Wyszedł bardzo fajny, gruby mięsisty otok. A potem zaczęłam przerabiać rzędy na zmianę oczek prawych i skrzyżowanego podstawowego ściegu tunezyjskiego. Całkiem fajnie to wychodziło, gdyby nie szew.
Na początku obwiniłam o to siebie - bo coś mnie podkusiło i zmodyfikowałam youtubową instrukcję dziergania na okrągło na szydełku z żyłką. Nie dosyć, że łączenie włoczki były bardzo wyraźnie widać, to dodatkowo w każdym rzędzie szew był przesunięty - więc szedł przez całą czapką po skosie. Masakra!
Sprułam. Nie całą - ale niewiele brakowało :) I zaczęłam od nowa. Tym razem od momentu gdzie zaczęłam na nowo, szew trzymał się w miarę prosto - ale i tak był widoczny. Szybko zrozumiałam, że swoje dokłada kolor włoczki, która nie jest jednolita. Gdybym czapkę robiła na drutach, albo normalnym szydełkiem - włoczka układałabym się ładnie. Przy szydełku tunezyjskim w każdym rzędzie musimy wrócić, nie ma kontynuacji koloru w następnym rządku i to widać. Nie wiedziałam co mam zrobić. Sam wzór bardzo mi się podobał, no ale ten tył....
W końcu postanowiłam łączenie ukryć i na normalnym szydełku dorobiłam kwiatki z listkami.\

Tu widać w czym problem. Zaczęłam przyszywać aplikacje.
Akurat to zdjęcie nijak nie odzwierciedla prawdziwego koloru włoczki.

A tu i poniżej czapka z "maskownicą" :)

12 czapek w jeden rok - czapka styczniowa

Równowaga musi być:) Grudniową czapkę pokazałam ostatniego dnia miesiąca, to styczniowa dla odmiany będzie na początku:)

Poprzednio pisałam o czapce, którą zgubiłam. Wydziergałam drugą w zastępstwie, tym samym ściegiem co poprzednio.

Została wydziergana szydełkiem tunezyjskim fajnym ściegiem - w necie można go znaleźć pod nazwą "honeycomb". To kombinacja prawych i lewych oczek (tak, szydełkiem tunezyjskim da się takie robić). Przerabiając w ten sposób na drutach otrzymamy ścieg ryżowy- a po tunezyjsku wzór, który przypomina plaster miodu :)

Dwanaście czapek w jeden rok. Listopad

Zabawę znalazłam na Handmade Project. Jest też utworzone wydarzenie na Facebooku - może ktoś dołączy do wyzwania?
Pomysł prosty: robimy jedną czapkę na miesiąc przez cały rok.

Pierwotnie jako czapka nr 1 miała się znaleźć ta, którą wydziergałam dla mojego męża. Ale ponieważ do tej pory nie doczekała się porządnego obfotografowania, jej miejsce zajęła następna.
Robiona szydełkiem tunezyjskim na zasadzie "ciekawe czy tak się da i co mi z tego wyjdzie". Wyszła gruba, ciepła czapa, w "moich" kolorach. Jest w niej parę niedoróbek wynikających z małego doświadczenia w szydełkowaniu tunezyjskim (inna sprawa, że bardzo ciężko, nawet na YT znaleźć jakieś bardziej skomplikowane tutoriale).

***

Dla czekających na tutka jak dziergać na szydełku tunezyjskim na okrągło, oto instrukcja:

Część pierwsza

Część druga

Część trzecia

I kolejne. Czapki, znaczy

Widać, że zima zbliża się wielkimi krokami, bo zrobiłam się monotematyczna szydełkowo :)
Właściwe to mam sporo zaległości i właśnie nie wiem czy wszystko opędzlować jednym wpisem, czy dawkować po trochu.
Chyba będzie pół na pół.
Dzieciom nr 2 i 3 zrobiłam kaszkiety. I nawet je sfotografowałam, ale doszłam do wniosku, że daszki wymagają poprawek. Na razie poprawiłam jedną czapę. Do drugiej jakoś nie mogę się zebrać.

Macie jedno zdjęcie czapek sprzed poprawek. W granatowo- czerwonym kaszkiecie daszek już nie opada w dół, tylko elegancko sterczy we właściwą stronę. Jak tylko poprawię drugą czapę, zrobię porządną sesję z każdej strony z modelami :)

Pamiętacie czapkę dla miłośnika BMW? Została robiona wersja nr 2. Tym razem udało mi się wstrzelić z rozmiarem Nie zdążyłam jej sfotografować, bo powędrowała do właściciela. Będę się posiłkować zdjęciem, które zrobił szczęśliwy (mam nadzieję) posiadacz i pochwalił się nowym nabytkiem na fanpeg'u:

Czapka kolejna. In red. Robiona na zasadzie Cholera Wie Co Mi z Tego Wyjdzie Ale Zabawa Szydełkiem Tunezyjskim Jest Przednia.

Wyszło takie cuś. Z pomponem i z lekka ażurowym wzorem. Zdjęcie jedno, bo nie tak łatwo strzelić sobie sensowną fotkę.

Mam jeszcze jedną czapkę na podorędziu, ale ta wymaga zdecydowanie osobnego wpisu. Nawet nie dlatego, że jest jakaś wyjątkowa. Po protu wiąże się z pewnym projektem- zabawą i powinna w związku z tym być wyróżniona osobnym wpisem.

Czapka

Chorowanie, jak widać, sprzyja większej aktywności szydełkowej:)
tym razem czapka dla mnie. Też zrobiona szydełkiem tunezyjskim, włącznie ze ściągaczem :)

PS. Czapka dla miłośnika BMW jednak okazała się za mała. Tak więc spodziewajcie się za jakiś czas na blogu zdjęć wersji nr 2.

Dla miłośnika BMW

To, że się nie odzywałam przez ponad miesiąc nie oznacza, że się u mnie nic nie dzieje w kwestii szydełka.



No, dobra. Skłamałam ;)



Od momentu ukończenia słonia nie wzięłam szydełka do ręki. Aż do niedawna.
Przez znajomego zostałam skojarzona (ale to brzmi :)) z pewnym miłośnikiem marki BMW, prowadzącym zresztą motoryzacyjny blog.
Zamówienie było na czapkę- krasnalkę. Czarną, z trzema pionowymi paskami w kolorach w/w marki.
Z różnych względów trochę trwało zanim zabrałam się do dziergania. Czapka nie mogła wyglądać babcinie, a wrobienie pionowych pasków to jednak trochę więcej zabawy niż paski poziome.
W głowie układałam sobie koncepcje różne jak to ugryźć. Tradycyjne słupki po całości? A może polecieć reliefowymi? Paski zrobić tej samej szerokości, czy u góry węższe na dole szersze? Zacząć  czapkę od góry czy od dołu?
W końcu włóczkę zakupiłam i z motkami zabrałam się za próby. Tradycyjne szydełko szybko odpadło. Efekt był...no właśnie babciny. W ruch poszło szydełko tunezyjskie - i to był strzał w dziesiątkę.
Ja jestem z efektu zadowolona - ciekawa jestem co powie przyszły właściciel - bo czapa jeszcze do niego nie trafiła.
Z jednego tylko jestem niezadowolona: robótkę zaczęłam od dołu i w jakimś zaćmieniu umysłowym cały łańcuszek zrobiłam czarną włóczką. Powinnam od razu wpleść kolory pasków. Zamawiający na podstawie przesłanego zdjęcia stwierdził, że mu to nie przeszkadza, więc tak zostało, ale ja mam poczucie, że mogło być bardziej idealnie.
Dumna jestem z tego, że czapka nie ma widocznego szwu - była robiona na okrągło! Jak to możliwe? Dzięki żyłce i technice magic loop w wersji na szydełko tunezyjskie :)

Wybaczcie czerwonego nochala - właśnie leczę zapalenie zatok i nos wycieram jakieś milion razy dziennie

Widzę, że na każdym zdjęciu wyszedł inny odcień niebieskiego paska. chyba najbardziej zbliżony jest na zdjęciu trzecim.
Włóczka Yarn Art Charisma. Szydełko tunezyjskie, cholera wie jaki numer - numeracja zeszła z rączki wieki temu :)

Czapka

Weekend spędziłam z mężem i znajomymi na Jurze.
Ponieważ leczę właśnie pewien upierdliwy uraz (udało mi się podczas biegania nadziać okolice ścięgna achillesa na gałąź), wiedziałam, że ze wspinania i biegania nici. Zabrałam ze sobą więc szydełko i trochę włóczki, żeby coś tam sobie podłubać.
I całe szczęście - bo pogoda zrobiła psikusa - było zimno i wietrznie. Z tego co miałam, na gwałt dziergałam sobie czapkę na głowę.
I wyszło takie coś. Model unisex, jak widać :))

Czapki dwie

A właściwie jedna czapka i jeden...chyba beret? No, w każdym razie coś w podobie.

Pierwsza z nich robiona  na obręczy (a to ci niespodzianka, nie? ;)). Włóczka to Padisah Himalaya, przerabiane podwójną nitką. Jako ciekawostkę powiem, że wzór tej czapki i szala z poprzedniego wpisu i czapek z kratką, wszystkie opierają się na tym samym sposobie zaplątywania nitek.
Czapka w ukochanym przeze mnie kolorze - niestety wyszła ciutkę, ciutkę przyciasna. Musiałam trochę za mocno naciągnąć nić przy robieniu ściągacza. Przyciasna jest perfidnie - po założeniu wydaje się, że wszystko jest w porządku - a po jakiś 15 minutach czuję jak ściąga mi z lekka czółko. Pruć jej nie będę - Padisah pruje się upierdliwie, włoski się zaczepiają. Może mężowi ją sprezentuję? Ma mniejszy obwód głowy od mojego.

Druga robótka wydziergana również z Padisaha, ale w innym kolorze. I dla odmiany przeprosiłam się z szydełkiem tunezyjskim. Góra jest robiona techniką ściegów? rzędów? skróconych. Nie raz nadziewałam się w necie na czapki robione szydełkiem tunezyjskim, gdzie góra czapki robiona była tak, że ściegi ułożone były w taką gwiazdkę. Aż wczoraj nadziałam się na you tubie na tutorial - i wszystko stało się jasne :)

Ściegi które wydają się być robione na drutach - to też szydełko tunezyjskie.

Daszek wymaga na przyszłość dopracowania - ale cały czapko - beret to jedna wielka improwizacja

Ciąg dalszy

No i co ja mam tu napisać, no:) Wciągnęłam się. W obręcz, rzecz jasna.
Dziękuję wszystkim za życzenia świąteczne - i wzajemnie, wzajemnie!

Na dzień dobry - mój krasnalek. Zdjęcie z komórki - więc wybaczcie jakość

Na drugi ogień idzie komino- otulacz. Jako model - dziecko nr 1. Komin powędrował w świat.

I na koniec czapka. Być może wzór powinien zaczynać się ciut wcześniej - ale dopiero się uczę.

Rozpędziłam się ;)

Tak, tak - znów obręcz i pewnie tak jeszcze będzie przez jakiś czas.
Teraz będzie o czapce, której zdjęcie obiecałam w poprzednim wpisie.
Stwierdziłam, że na pewno włóczkę da się motać na tych kołeczkach na różne sposoby. I na pewno z tych różnych sposobów wyjdą różne wzory. Więc zaczęłam dumać - i z tego dumania wyszło mi takie coś:

Czapka początkowo kończyła się tak jak poprzednia - czyli robótka sam z siebie zawijała się. Założyłam ją testowo odprowadzając chłopaków do szkoły i przedszkola. Szybko się okazało, że zjeżdża mi z głowy na jej czubek - znaczy zrobiłam ją za krótką.
Raz, raz dorobiłam szydełkiem dwa rządki. Wydawało się ok.

Czapka, oczywiście zgodnie z prawem Murphy'ego od razu zaczęła zjeżdżać mi na oczy sugerując, że tym razem jest za duża. Tak o dwa rządki :))
Otok zawinęłam - i na razie jest ok.

I gdy tak trochę popławiłam się w samouwielbieniu jaka to ja genialna jestem, że wymyśliłam taką fajną krateczkę, znalazłam na youtubie  tutoriale. I szczęka mi opadła do samej podłogi. I samouwielbienie z miejsca zniknęło. I możliwe, że za jakiś czas z czapki widocznej na zdjęciu zostanie tylko zdjęcie na pamiątkę - a ja przedstawię jej wersję zmodyfikowaną.
Na przykład w jednym z filmików pokazano jak robić ściągacz:

Niesamowite, nie? Możliwości tego śmiesznego urządzenia są zdecydowanie większe niż na początku myślałam. A jeszcze nie zaczęłam się bawić urządzeniem nr 2 - podłużnym do robienia szalików. Ale już obejrzałam filmik jak robić warkocze.

I'll be back!

Z nowym obręczowym tworem, oczywiście :P

Czapka niebieska

Obręcz dalej w ruchu ;) Tym razem popełniłam czapkę dla siebie. Właściwie to dwie czapki - ale druga czeka na obfotografowanie. I komin się robi dla dziecka nr 3 (stwierdziło, że też chce mieć) - więc w najbliższym czasie będą następne fotki.

Czapka prościutka, brzeg się wywinął - ale tak zostawię. Niedobrze jest mi w zupełnie gładkich czapach - na brzegu musi się coś dziać, żebym nie wyglądała jak półdupek zza krzaka ;). Na drugim końcu czapki przycupnął pompon. Nie wiem jak te ażurki będą się sprawdzać jak zrobi się zimniej - ale na razie w głowę jest mi ciepło.
Włóczka to akryl - puchatka plus kotek chyba

Koniec roku

Końcówka roku - zaczęłam trochę szaleć i starać się pozamykać różne rzeczy, które czekały i się doczekać nie mogły. Część się udało, część nie (staram się nie myśleć o wielkiej górze wypranych rzeczy, które jakoś nie chcą same wskoczyć do szafy ;))


Udało mi się namówić chłopa na małą sesję z czapką w roli głównej:

Zawzięłam się i dokończyłam poduszkę zimową (wymaga jeszcze pochowania nitek, supełków i zamaskowania zszycia kawałka inną nicią - bo włóczka złośliwie się skończyła tuż, tuż przed finiszem.

A na koniec zdjęcie cudnej bombki. Nie wiem czy pamiętacie  ale po kiermaszu opowiadałam, że oprócz filcowej broszki, zauroczyła mnie jeszcze jedna rzecz. Czekałam aż powstanie i tuż przed Świętami zawisła w oknie kuchennym.  Zdjęcie cykane w niesprzyjających warunkach i nie do końca oddaje urok bombki.

Autorką jest Anna Karos- Bakun - zajrzyjcie do jej galerii - można tam podziwiać różne cuda .